Substantief

Een substantief kan in het enkelvoud staan of in het meervoud.

Dit is te vergelijken met de versierende adjectieven, waarbij het adjectief door een klank, zintuiglijk gevoel, beeld enzovoort het substantief extra betekenis gaf.

Juist wanneer het substantief /-hove(n)/ gekoppeld is aan een en ander concreet toponiem, is er goede kans dat het naar een oude landerij of ontginning verwijst.

Talrijk zijn verbale substantieven als in 'Een wacker dienaer vlieght op t wencken van zijn heer' en het omgekeerde, het verdringen van het statische substantief door er een werkwoord van te maken: 'de mensch vergodlyckt in zijn troon'.

Het substantief "vuigheid" voldoet niet om "Brussel" en haar paladijnen te typeren.

Met een typische filosofenreflex las ik die regel aanvankelijk tweemaal: eerst volgens de voor de hand liggende grammatica en daarna nog eens, maar nu met het ‘zijn’ als substantief.

Het gebruik van het woord ‘lief’ als substantief nam hij op de koop toe.

Echter, het additief tert in de betekenis van 'vochtig' sprak hij wel altijd als [tret] uit, omdat verwisseling met het substantief 'opdonder, dreun' nu uitgesloten is.

De dominant ervan is meestal een substantief, maar soms een adjectief.

De stammen zelf kunnen zowel een adjectief als substantief voorstellen.

Dit is te vergelijken met de versierende adjectieven, waarbij het adjectief door een klank, zintuiglijk gevoel, beeld enzoverder het substantief extra betekenis gaf.

Een goed voorbeeld van een met het Duits overeenstemmend woord is ummer (altijd), wat correspondeert met D. immer (het substantief ummer betekent overigens emmer).

Geslacht Net als in bijvoorbeeld de Romaanse talen kan in het Arabisch een ( substantief mannelijk of vrouwelijk zijn, en is er geen onzijdige klasse.

Groesbeek: Stichting Nederlandse Dialecten, 416 p. * De flexie van het substantief in het 13e-eeuwse ambtelijke Middelnederlands.

Het woord is een substantief en de betekenis ervan kan gelijk gesteld worden aan het woord 'haven'.

Bezittelijke en aanwijzende voornaamwoorden en relatieve bijzinnen staan steeds achter het betreffende substantief.

Wel kennen sommige talen clitische elementen die aan het eind van een substantief(groep) worden geplaatst.