Suprematisme

Malevitsj schreef een kunsttheorie die de grondslag vormde van een deel van zijn oeuvre en die hij het 'suprematisme' noemde (van suprematie, oftewel 'oppermacht').

Malevitsj stelde: "Het vierkante vlak geeft het begin aan van het suprematisme, van een nieuw kleurrijk realisme als een soort van abstract scheppen".

Ten eerste is er de geometrisch geïnspireerde abstracte kunst, waaronder het suprematisme en het constructivisme kunnen worden gerekend.

Het was een eerste stap naar zijn nieuwe stijl, het voorstellingsloze suprematisme.

Deze kunstenaar, docent, actievoerder en gangmaker van buitenissige nieuwe stromingen als het suprematisme en kubo-futurisme was het boegbeeld van de Russische avant-garde en een van de grote kunstvernieuwers van de twintigste eeuw.

Deze fascinerende figuur was zelf geenszins een bewonderaar van het suprematisme en andere uitingen van avant-garde.

Aan het einde van de jaren ’20 was de bloeiperiode van het suprematisme voorbij.

Hij noemde die vorm van kunst, voor hem de enig mogelijke, suprematisme.

Trockel verwijst ermee naar Kasimir Malevitsj, die in 1915 met zijn Zwarte vierkant het suprematisme inluidde.

De kaart toont aan dat men Van Doesburgs elementarisme en Malevichs suprematisme beschouwde als het resultaat van één en dezelfde artistieke Weltanschauung.

Om het Suprematisme bouwde de Russische Kasimir Malevitch een hele theorie.

Uit het rayonisme van Mikhaïl Larionov en het suprematisme van Kazimir Malevitsj puurde Vladimir Tatlin het bekende constructivisme.