Sweerts

De afgelopen maanden werkten zij er in alle rust aan de reconstructie van een tweetal schilderijen van Sweerts - in de hoop dat een analyse van diens schildertechniek iets verklaart van het buitengewone uiterlijk van Sweerts werk.

Sweerts, een Vlaamse schilder, heeft zich op dit doek afgebeeld in zijn studio in Rome, waar hij tussen 1646 tot 1652 woonde.

Sweerts de Landas gaf de Nederlandse regering in overweging eveneens een doorlopende machtiging aan het Nederlands-Indische bestuur te verstrekken om marineofficieren bij deze vlootoefeningen te detacheren.

Bisschop Pallu concludeert dat Michael Sweerts, die zichzelf niet meer in de hand heeft, niet geschikt is voor de missie en de missie niet voor hem.

De kinderen van dit echtpaar voegden de naam van grootmoeder van moederlijke zijde toe aan de naam Sweerts.

Maar België was niet in hem geïnteresseerd, ondanks het feit dat tijdens Sweerts detentieperiode het proces tegen de bende van Maaskant gaande was.

Sweerts noemde hem een groot Papist, openbaer vijant van tlandt.

Sweerts praatte zichzelf vrij en werd in de loop van 1942 naar Limburg gestuurd.

Tijdens WO II collaboreerde Sweerts (links) met de SS, naar eigen zeggen als ‘infiltrant’.

Tot historicus Botman twee boodschappentassen vol documenten, foto’s, agenda’s en persoonlijke eigendommen van Sweerts zelf in handen kreeg.

Uit privédocumenten en getuigenissen blijkt volgens Botman ook dat Sweerts in de jaren 60 en later diverse Belgische ministers kende die voor het ministerie van Defensie, Buitenlandse Zaken en de NAVO werkten.

Als hoofd van de afdeling Perzië had Sweerts te zorgen voor de bewapening van anti-Britse guerrillatroepen en de uitbreiding van hun activiteiten in het Midden Oosten, de zogenaamde Norma expeditie.

De inlichtingendienst bedroop zich met de smokkel van zwarte effecten, het plegen van fraude en chantage: een bekend terrein voor een meester-smokkelaar als Sweerts.

De Molukse regering in ballingschap voorzag Sweerts van een diplomatiek Zuid Moluks paspoort.

Enkele dagen na zijn arrestatie werd Sweerts door een Belgische krijgsraad in Tongeren bij verstek ter dood veroordeeld wegens dienstneming tegen België of diens bondgenoten.

In Brussel zou Sweerts zich bij ondergedoken kameraden aansluiten en met hen informatie over de geallieerde troepenbewegingen en het moreel van de Belgische bevolking verzamelen.

Na een mislukte overval op een wapendepot, waarbij een van de leden werd gearresteerd, werd de groep van Sweerts uit angst voor represailles ontbonden.

Pierre Sweerts bleef in “dienst” van het bureau totdat Siedenburg zijn ontslag nam.

Sweerts kwam er nog beter van af.

Sweerts werd ingedeeld bij SS-Hauptsturmführer Roman Gamotha, leider van het referaat voor “Arabische Aangelegenheden” VI C13 van het RSHA.