Sylvatica

Fagus sylvatica De Fagus sylvatica is een groenbladige leibeuk.

De met groene en bruine beuken (Fagus sylvatica, F.s. 'Atropunicea') omgeven dries werd in 2010 beschermd als 'waardevol houtig erfgoed in Vlaanderen'.

De groene beukenhaag, ook wel Fagus sylvatica genoemd, is de perfecte haagplant en daarmee ook dé topper van ons assortiment!

De leibeuk van de zogenaamde bladhoudende beuk (Fagus Sylvatica) vormt zowel in de zomer als in de winter een mooi dicht scherm.

Er zijn 2 soorten beuken, namelijk beukenhaag (Fagus Sylvatica) en haagbeuk (Carpinus Betulus).

De Noord-Amerikaanse boskikker (Rana sylvatica) trotseert bijvoorbeeld de winter door in een ijsklomp te veranderen.

Goyenia sylvatica werd in 1970 beschreven door Raymond Robert Forster.

Bergsteentijm (Clinopodium menthifolium, synoniem : Calamintha sylvatica) is een lage vaste plant uit de lipbloemenfamilie (Lamiaceae).

Het is het hout van de beuk ( Fagus sylvatica ), een in vrijwel heel Europa algemene boomsoort.

Locris sylvatica is een halfvleugelig insect uit de familie schuimcicaden (Cercopidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1923 door Lallemand.

Rhabdophilacris sylvatica is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae).

Sporadisch zijn ook larven gevonden in andere bomen, zoals de beuk (Fagus sylvatica), de iep (Ulmus) en de linde (Tilia).

Twee takken van een tweetal beuken (Fagus sylvatica) zijn hier met elkaar in aanraking gekomen.

De bodem en klimatologische omstandigheden in Stoezjytsja-Oezjok zijn optimaal voor de groei van de beuk (Fagus sylvatica).

De bossen in het gebied worden vooral gevormd door fijnsparren (Picea abies) en verbonden tussen beuken (Fagus sylvatica) en gewone zilversparren (Abies alba).

Die initiatieven kunnen in drie groepen worden ingedeeld: * De kweek van geheel nieuwe variëteiten: bijvoorbeeld 12 nieuwe variëteiten van de beuk (Fagus sylvatica), 10 nieuwe eiken en 5 andere bomen.

Flora en fauna Beuken (Fagus sylvatica) beslaan circa 70% van het bosoppervlak, gevolgd door circa 20% aan gewone zilversparren (Abies alba).

Flora en fauna Het Oerbos Vihorlat wordt vooral gekenmerkt door de aanwezigheid van eeuwenoude beuken (Fagus sylvatica).

Het bosvergeet-mij-nietje (Myosotis sylvatica) is in Europa in tuinen een veel voorkomende plant met blauwe bloemen uit de ruwbladigenfamilie (Boraginaceae).

Hiervan komt in Nederland en België de beuk (Fagus sylvatica) voor.