Symfonie

Zijwegen Concertante symfonie Een concertante symfonie is een symfonie waarbij één of enkele solisten een prominente solistische rol in de compositie spelen en dus als het ware concerteren.

Muziek * Joseph Haydn voltooit zijn laatste symfonie de Symfonie nr 104 (Londense Symfonie) * Ludwig van Beethoven componeert zijn Pianotrio's Opus 1 en het Strijkkwintet Opus 4 Bouwkunst Bestand:Haarlem-Eindenhout-vanuit het noorden-wagenweg.

Compositie Alhoewel modern, past deze 18 minuten durende symfonie beter in de klassieke definitie van een symfonie dan symfonie nr. 3 van deze componist.

In tegenstelling tot die eerder genoemde werken die ontstaan zijn uit de opzet tot een symfonie, kwam deze symfonie nu juist tot stand uit een werk dat allesbehalve een symfonie zou moeten worden.

Symfonie in F, op. 40 is de enige symfonie van Erich Korngold (alhoewel zijn Sinfonietta op.5 alles heeft van een symfonie behalve de naam).

Voor wat betreft symfonieën zou na zijn tweede symfonie logischerwijs zijn 3e symfonie moeten volgen; deze werd echter pas veel later na zijn 4e symfonie voltooid.

De muziek van deze symfonie doet dan ook erg Frans aan, het is een lichtvoetige symfonie, die teruggreep op de echte klassieken.

De symfonie bestaat uit vijf delen en was de tot dan toe langdurigste symfonie van de componist.

De symfonie zorgde voor enige ophef, want Gade was een van de eerste componisten die in een symfonie een pianopartij voorschreven.

Dit is al snel duidelijk, niet alleen in de beroemde derde symfonie maar ook in de zesde symfonie, "Gettysburg".

Dit is naar de vorm een symfonie, maar heeft niet de naam symfonie gekregen.

Een concertante symfonie is een symfonie waarbij één of enkele solisten een prominente solistische rol in de compositie spelen en dus als het ware concerteren.

Gedurende deze tijd componeerde hij naast de symfonische gedichten zijn beroemde ‘Faust Symfonie’ en de ‘Dante Symfonie’.

Het vioolconcert en de zesde symfonie werden daarbij opgenomen; de vierde symfonie van Stout niet.

Het werk heeft de bijtitel symfonie nr. 1; het is lang niet zeker dat dit zijn eerste symfonie is.

In 1954 begon hij aan zijn Symfonie nr. 2 (door het verloren gaan van nr. 1 later alleen aangeduid als Symfonie), dat opus 4 meekreeg.

In 1978 volgde toen de min of meer definitieve versie; een tweede symfonie was er al, dus bleef als titel alleen nog Symfonie nr. 1 over.

In deze zesde symfonie probeerde Holmboe los te komen van de gangbare ontwikkeling binnen een symfonie.

Ook in zijn symfonie blijft Dyson behoudend qua stijl en zou de symfonie ook in de 19e eeuw geschreven kunnen zijn.

Strata is tevens symfonie genoemd omdat het de klassieke indeling van een symfonie volgt.