Synapomorfieën in een zin

Synapomorfieën Om te bepalen welke soorten tot een bepaalde clade behoren zijn alleen gedeelde, 'afgeleide' overeenkomsten tussen soorten, de zogeheten " synapomorfieën ", relevant.

Andere mogelijke synapomorfieën zijn: langere achterpoten en gepneumatiseerde, met luchtholten die in verbinding staan met de luchtzakken gevulde, staartwervels.

Behalve de tuber calcaneum stelde Ezcurra verschillende andere synapomorfieën vast, dus kenmerken die kort na de afsplitsing van de groep moeten zijn ontwikkeld.

De taxa worden gegroepeerd aan de hand van synapomorfieën (overeenkomstige afgeleide kenmerken) en niet symplesiomorfieën (oorspronkelijke of "primitieve" kenmerken).

In 1997 en 2000 argumenteerde Motani tegen de toewijzing, onder verwijzing naar het ontbreken van basale synapomorfieën van Ichthyopterygia en suggereerde sauropterygische affiniteiten.

In 2004 gaf Paul Upchurch een reeks synapomorfieën die gelden als de Sauropoda meer in een beperkte zin worden gezien, met Vulcanodon als meest basale vorm.

In 2013 noemde een studie vier mogelijke synapomorfieën.

Om te bepalen welke soorten tot een bepaalde clade behoren zijn alleen gedeelde, 'afgeleide' overeenkomsten tussen soorten, de zogeheten "synapomorfieën", relevant.

Ook de waarde van andere synapomorfieën, zoals een korte snuit en verticale spatelvormige snijtanden, kan dan pas worden bepaald.

Benton gaf geen definitie, maar wel drie vermeende synapomorfieën van deze klade: de trochanter minor had een kam of uitsteeksel; het uiteinde van de tibia was verbreed; het bezit van minstens drie bekkenwervels.

Daarentegen zijn er tussen de muis en het varken geen synapomorfieën of gemeenschappelijke mutaties te vinden, ondanks de grote overeenkomst binnen de basensequenties (93,3%).

Dat werden eerder nog gedacht synapomorfieën te zijn van de Eusauropoda maar Allain vond deze eigenschappen ook bij Tazoudasaurus.

De groep als geheel heeft nieuwe kenmerken waarin ze zich onderscheidt van de verwanten: de zogenaamde synapomorfieën van de Sauria.

De meeste synapomorfieën die men voor de groep aangeeft, liggen in het enkelcomplex.

De vogels delen vele synapomorfieën met de Dromaeosauridae ; met het totaal van alle steeds omvattender dinosauriërkladen waartoe ze behoren, hebben ze wel een paar honderd van dergelijke nieuwe eigenschappen gemeen.

De vondst is echter erg fragmentarisch en het is beweerd dat de kenmerken die Chilantaisaurus met de Spinosauroidea deelt, geen synapomorfieën zijn en dus geen aanwijzing voor een verwantschap.

Meteen levert dat de synapomorfieën op van alle aftakkingen van de stamboom.

Niet iedere overeenkomst wijst op een nauwe verwantschap: alleen 'afgeleide' of 'nieuwe' kenmerken die bepaalde soorten delen - zogenaamde synapomorfieën - zijn daarvoor een aanwijzing.

Om deze synapomorfieën te vinden is het nodig dat alle kenmerken van de te onderzoeken groep soorten systematisch op een rij gezet worden en moet voor elk kenmerk duidelijk zijn wat de oorspronkelijke en wat de afgeleide of geëvolueerde vorm is.

Sereno gaf twee synapomorfieën aan, gedeelde afgeleide eigenschappen: de maxillaire en achterste dentaire tanden heben kronen die hoger zijn dan breed; het kaakgewricht is lager gelegen dan het occlusievlak tussen de maxillaire en dentaire tanden.