Systeemkritiek in een zin

De catastrofe wordt invoelbaar, maar systeemkritiek blijft uit.

Deze systeemkritiek overstijgt de simpele partijpolitieke standpunten.

Want ik probeer in het boek een soort systeemkritiek te leveren.

Ze wil geen systeemkritiek uiten, zegt Boorstin.

Ook wil hij fundamentele systeemkritiek horen: “We zijn kritisch op Shell, maar we komen niet met alternatieven.

Het zou weleens omgekeerd kunnen uitpakken: de bijtende systeemkritiek krijgt brandstof voor jaren en het politiek systeem verliest een kans op revitalisering van buitenaf.

Universiteiten – in de jaren zestig en zeventig nog de kraamkamer van engagement en systeemkritiek – zijn laf geworden.

De AfD moet besluiten of ze "successen wil oogsten binnen de grenzen van het haalbare" of door "fundamentele systeemkritiek", schrijft Mieruch.

Ook een manier om je af te schermen voor die systeemkritiek: maak er een karikatuur van.

Maar dat neemt niet weg dat systeemkritiek broodnodig is.

Als broedplaats van systeemkritiek zijn ze minder gewenst, laat staan als vrijplaats waar kleinschalige vormen van intellectuele arbeid (die een handvol studenten per jaar trekken) kunnen gedijen.

Maar in plaats van hun inzichten te vertalen naar een systeemkritiek geloven deze profeten dat we een ander soort kapitalisme nodig hebben.

Ook was het mislukken ervan het gevolg van de systeemkritiek op ‘de bureaucratie’: laat niet professionals maar burgers zelf beslissen wat het beste plan is.

Veel minder dan door systeemkritiek wordt het nieuwe conflict bepaald door nieuw-conservatief management by speech.

En als er één denker is die een alomvattende systeemkritiek heeft geformuleerd, dan is het wel Karl Marx.

Toch blijft het een intrigerend fenomeen: uitgerekend de luitjes die roepen dat ze slechts ‘systeemkritiek’ bedrijven, gaan ad hominem zodra iemand het waagt uit de pas te lopen.