Taalgrensgemeenten

De resultaten van de talentelling en dan vooral deze van Brussel en de taalgrensgemeenten hebben in België een grote rol gespeeld in de afwikkeling van de communautaire conflicten tussen Nederlands- en Franstaligen.

Of het nu gaat om onszelf, de Catalanen of Vlamingen van de Vlaamse rand of in de bedreigde taalgrensgemeenten.

Grammens ijverde voor de eentaligheid van Vlaanderen en begon in 1930 meer en meer in de taalgrensgemeenten, vooral na de hoogmissen, meetings te geven.

De overige gemeenten (die aan de taalgrens liggen) worden 'taalgrensgemeenten' genoemd.

Deze gemeenten worden echter niet tot de taalgrensgemeenten gerekend.