Taalgroepen

1. Veeltaligheid is even belangrijk als bio-diversiteit voor culturele diversiteit. 2. Als rechtvaardigheid de basis vormt voor het verdelen van inspanning, waarom spannen sommige taalgroepen zich niet in om (wederkerig) een andere taal te leren, terwijl de meerderheid van de mensheid duidelijk de nadelen van deze situatie ondervindt?

In India bestaan er drie grote taalgroepen zonder verwantschap met elkaar: de Indo-Arische taalfamilie, de Dravidische en de Mundatalen.

Een bijzondere meerderheid, met een meerderheid binnen de taalgroepen en een twee derde meerderheid in totaal, zou volstaan.

Het uitgangspunt blijft voor hem dat er binnen beide taalgroepen een meerderheid moet zijn en dat PS en N-VA als grootste partijen aan zet moeten zijn.

Bovendien dient daarbij de meerderheid van de leden van elke taalgroep aanwezig te zijn en moet het totaal van de ja-stemmen in beide taalgroepen minstens twee derde van de uitgebrachte stemmen uitmaken.

De taalfaciliteiten en de maatschappelijke gevolgen ervan zorgen her en der voor heel wat ergernis bij de verschillende taalgroepen.

De twee taalgroepen in het parlement vormden bovendien elk hun eigen Raad met beslissingsbevoegdheden over bepaalde gemeenschapsaangelegenheden.

Deze gewoonte is ontstaan door de combinatie van de numerieke verhoudingen van de verschillende taalgroepen in Brussel, de relatieve meertaligheid van de Vlamingen in Brussel, en de relatief lagere kennis van andere talen onder de Franstaligen.

Dit terwijl het in Brussel de gewoonte is dat er aan Nederlandstalige én aan Franstalige kant een meerderheid wordt gevonden en daarna een regering gemaakt wordt met de meerderheidspartijen uit beide taalgroepen.

Het is een multiculturele natie bestaande uit tal van etnische en taalgroepen, waarvan de grootste Perzen zijn (61%), Azerbeidzjanen (16%), Koerden (10%) en Lor (6%).

Over een verdergaande classificatie bestaan nog steeds grote taalkundige meningsverschillen, zowel over de onderlinge relaties als over een verdere onderverdeling van die taalgroepen.

Volgens het autonomiestatuut van Zuid-Tirol moeten alle drie de taalgroepen vertegenwoordigd zijn in de regering.

Voor het Brussels Hoofdstedelijk Gewest moet er ook een meerderheid zijn in beide taalgroepen (dus minstens 9 van de 17 Nederlandstaligen en minstens 37 van de 72 Franstaligen).

Ze kregen aanvankelijk tot 4 februari de tijd om een regering te zoeken met een meerderheid in het land, waarbij een meerderheid in beide taalgroepen niet vereist was.

Maar die hebben zeer veel lokale autonomie, de autochtone taalgroepen hebben een comfortabele lokale meerderheid, een vergelijkbare cultuur en zijn vrij selectief wie ze van buiten binnenlaten.

Sommige taalgroepen pleiten voor de zogenaamde of een nieuwe vorm van bediening van mannen én vrouwen.

Vandaag starten de eerste gesprekken in kleine taalgroepen (circoli minori).

Wat perfect overeenkomt met de verhoudingen van beide taalgroepen.

Wij kennen, in samenhang daarmee, geen separatisme en geen irredentisme van enig belang, en kunnen ons daardoor moeilijker een voorstelling van de spanningen maken waartoe het samenleven van twee taalgroepen voortdurend dreigt te leiden.

De niet-Katholieken en niet-Romaanse taalgroepen denken van niet.