Taalspelen

Hierdoor zijn volgens Gellner echter alle taalspelen evenveel waard wat dus leidt tot een relativistisch standpunt.

Hij wijst er daarentegen op dat in onderzoek de grote doorbraken juist vaak plaatsvinden doortegen de bestaande spelregels in te gaan of zelfs gehele nieuwe taalspelen te produceren.

Taaluitingen voor Wittgenstein zijn woorden die functioneren in zogenoemde taalspelen.

Bij je weergave van LW’s onderzoek onderscheid jij ‘theoretische’ en ‘praktische’ taalspelen.

Praktische taalspelen noem ik de alledaagse praktijken van 's morgens opstaan, wassen, aankleden etc. Neem de propositie: ik weet niet zeker of de grond mij wel zal houden als ik uit bed stap.

Het gevolg hiervan is een veelheid aan 'taalspelen' (een term ontleend aan Wittgenstein) zonder overkoepelende structuur, waarmee de moderne wetenschap haar eigen metanarratif ondergraaft.

Daarentegen zal hij spreken van bepaalde taalspelen waarbinnen de betekenissen van termen worden bepaald.

Dit volgt uit zijn idee dat filosofische problemen opkomen door een verkeerd begrip van de logica van taal in zijn vroege werk, en opmerkingen over taalspelen in zijn latere werk.

Een term heeft volgens deze filosofie een potentieel oneindige reeks van mogelijke gebruiken in verschillende taalspelen.

Volgens de linguïstische filosofie zijn onze huidige taalspelen namelijk correct en houdt de filosofie zich enkel bezig met (grammaticale) concepten en niet met dingen.

We kunnen niet op logische en methodische wijze vaststellen welke taalspelen geldig zijn.

Een taalspelen-analyse van het prozawerk van Willem Frederik Hermans, uitgaande van de levensvorm van het sadistische en chaotische universum.