Tacitus

Tacitus, Historiën, vertaling J.W.Meijer, 1991, Pandora, p.381 Paulus werd daarom vrijwel onmiddellijk door Fonteius Capito geëxecuteerd 'op valse beschuldiging van rebellie' (Tacitus) en Civilis werd voor zijn rechtszaak naar Rome gestuurd.

Tacitus De Romeinse geschiedschrijver Tacitus vermeldt in zijn Germania dat de Friezen (hier alleen aangeduid als Frisii) zich in twee secties aan de monding van de Rijn hadden gevestigd.

Historiae Historiae is het eerste van Tacitus' grote en grootse historische werken, die we dankzij de briefwisseling tussen Tacitus en Plinius minor deels kunnen dateren.

Tacitus, Annalen, I.50 Tacitus, Annalen, I.51 Campagnes in het jaar 15 n.Chr Het volgende jaar werd gekenmerkt door twee grote campagnes en een aantal kleinere gevechten.

Citaat uit Tacitus In boek V - hoofdstuk 26 van zijn werk de Historiae schrijft Tacitus over de Bataafse Opstand het volgende.

Palaeohistoria 49, 687–708 Tacitus De Romeinse geschiedschrijver Tacitus vermeldt dat de Frisii zich in twee groepen ('grote' en 'kleine' Friezen) aan beide zijden van de monding van de Rijn hadden gevestigd.

Welke tekst van Tacitus kan niet door de beugel?

Noord-Nederlandse humanisten verwijzen maar al te graag naar Tacitus om het roemrijke verleden van hun gewesten ten toon te kunnen spreiden.

Desondanks wordt Tacitus doorgaans wel aangeduid als historicus.

Een kleine eeuw na de gebeurtenissen kon Tacitus immers niet weten wat Tiberius’ afwegingen waren geweest.

Minimaal kunnen we zeggen dat Tacitus zich niet uitsluitend op archiefstukken baseerde.

Op zijn best is het gebaseerd op Tacitus’ beeld van een tiranniek heerser, op zijn slechtst is het onversneden laster.

Tacitus is geen historicus maar een moralist.

Tacitus is slecht in het verantwoorden van zijn werkzaamheden.

Veelomvattender was een verschijnsel dat Van Eijnatten en Van Lieburg (1) ‘intentioneel syncretisme’ noemen, maar dat al rond 100 n.Chr. genoemd werd door Tacitus in zijn ‘‘ in hoofdstuk 43 onder de noemer Interpretatio Romana.

Want boeiend, dat zijn Tacitus’ altijd.

En Tacitus had een eigen agenda zodat zijn weergave van het verleden sterk gekleurd is.

Het boek staat vol met grote ideeën en grote namen – onder vele anderen Plato, Tacitus, Petrarca, Hobbes, Rousseau, Hayek – maar leest desalniettemin als een pageturner.

Het was, zoals Tacitus schrijft over de christenen, de plek waar alle slechtigheid van de wereld zich verzamelde.

Over het algemeen gaan historici er tegenwoordig echter van uit dat de grote brand per ongeluk uitbrak en dat Nero, zoals Tacitus beweert, helemaal niet in Rome aanwezig was.