Tambov

De Tambov-opstand was een boerenopstand in de Oblast Tambov en de Oblast Voronezj tegen de communistische regering.

Tijdens de Tambov-opstand in 1920 vormde een deel van het gebied van het gouvernement een eigen republiek, de republiek Tambov.

Een opleidingscentrum in de Russische stad Tambov heeft een spandoek opgehangen met daarop de contouren van een ‘nieuw Russisch rijk’.

De Tambov-provincie werd tijdens de opstand bestuurd door een netwerk van decentraal georganiseerde boerenbonden, die bekendstonden onder de afkorting STK (soiuz trudovogo krestian’stva; Unie van Werkende Boerenbevolking).

In 1694 werd met de bouw van de kathedraal begonnen op instigatie van de toenmalige bisschop Pitirim van Tambov.

In 1928 richtte hij in Tambov het harmonieorkest van dakloze kinderen op en vele van deze leden hebben zich later professioneel met muziek beziggehouden.

In 2009 verhuisde hij naar TSU Basket Tambov.

In de daaropvolgende jaren werden de kruisen weer op de koepels geplaatst, keerde de kathedraal terug naar het bisdom van Tambov en werd de toren heropgebouwd.

Vanaf de herfst van 1911 studeerde hij aan de muziekacademie te Tambov, onder andere bij Fjodor Kaditsjev.

Voor de oblast Tambov werd de nieuwe graaninbeslagname in 1920 vastgesteld op ruim 187 miljoen kilogram, en dit was onder normale omstandigheden te hoog, maar nu zeker door de slechte oogst.

Door de Russische verovering van gebieden in het zuiden verloor Tambov zijn militaire functie als grenspost en ontwikkelde de provinciestad zich tot een centrum van handel een graanproductie.

Het totale dodental van de Tambov-opstand wordt geschat op 240.000.

In 1796 werd de naam gewijzigd in het gouvernement Tambov.

Onder het communistische regime kwam de industrialisatie van Tambov op gang.

Ook maakte ze een tocht naar het gouvernement Tambov om sits voor graan te ruilen.

Toen de opstand over het gehele Tambov-oblast en nabijgelegen districten van Saratov, Voronezj en Penza was verspreid – nam de voormalige linkse-sociaal-revolutionair Aleksandr Antonov de leiding van de opstand over.

Vanaf 1920 kwam hij terug naar Tambov en werd dirigent van een militair orkest van de GPOe alsook directeur van een omroepstudio.

Voor 1779 Het gouvernement was verdeeld in vijf provincies namelijk Bachmu, Shatsk, Tambov, Voronezj en Yelets.

De landbouwgrond bij het landgoed in Oblast Tambov werd twaalf jaar lang verpacht aan de dorpsgemeenschap voor een prijs die tweemaal zo hoog was als de opbrengsten van het land toen Peters vader het landgoed beheerde.

Ook had de stad goede verbindingen met Tambov en Makarjev (waar tot 1816 de Makarjevmarkt zich bevond).