Tandkroon

De tandvorm is uniek in die zin dat de gekartelde voorste snijrand bij de punt van de tandkroon op de middenlijn van de tand ligt maar richting tandbasis steeds verder naar de binnenkant van de tandkroon draait.

Aan de basis van de tandkroon is er een gedeeltelijk verdikte rand die vooraan scherp naar boven uitsteekt en zelf ook weer voorzien is van kartelingen.

Aan de binnenkant van de tandkroon lopen hoge richels van de tandbasis uit richting de punt.

Beide snijranden bevinden zich aan de achterzijde van de tandkroon, wat de D-vormige doorsnede veroorzaakt.

Bij de maxillaire tanden wordt de tandkroon van de wortel gescheiden door een lage opstaande rand of cingulum.

Bij de slijtage vormen zich eerst twee facetten, voor en achter, die later vervloeien tot een enkel slijtvlak boven op de tandkroon.

Bij verwanten zijn de tanden duidelijk hoger dan breed en zijn de denticula beperkt tot het boevendeel van de tandkroon.

De praemaxillaire tanden van de voorste bovenkaak hebben alleen kartelingen aan de basis van de tandkroon.

De tandkroon, 52 millimeter lang, is spatelvormig met een scherpe punt die bovenaan afgebroken is.

De tandkroon buigt wat naar binnen.

De tandkroon heeft een verticale middenrichel die het spits niet bereikt.

De tandkroon heeft langs de voorste en achterste snijrand een verticale richel maar niet in het midden.

De tandkroon is aan de basis ingesnoerd.

De tandkroon is aan de basis niet ingesnoerd.

De tandkroon is gebogen en zeer langgerekt met twee langwerpige verticale uithollingen op de zijkant, gescheiden door een middenrichel.

De tandkroon is iets naar binnen gebogen.

De tandkroon wordt zo asymmetrisch.

De tandwortel is veel langer en smaller dan de tandkroon.

Dit maakt de kans veel kleiner dat de tandkroon op de rand inscheurt of breekt.

Het fossiel maakt deel uit van de collectie van het Geologisk Museum te Kopenhagen en bestaat uit een versleten voorste tandkroon van de onderkaak, die door het levende dier al gewisseld was.