Tasmaanse

Bedreigde Tasmaanse duivel ontwikkelt resistentie tegen dodelijke kankerDe Tasmaanse duivel is in sneltempo een genetische resistentie aan het ontwikkelen tegen de besmettelijke kanker die de diersoort bedreigt.

Tasmaanse planten - Sinds vier jaar heeft het Pinetum een Tasmaanse plantenhoek, voor de ingang van de grote kas.

Daarin is de dodo niet alleen, het wil namelijk ook de wollige mammoet en de Tasmaanse tijger terugbrengen uit de dood.

Rechts: beelden gedeeld door de Tasmaanse politie tonen hoe dichtbegroeid het zoekgebied aan de waterval is.

Behalve van mensachtigen deed hij ook dna-analyes van uitgestorven dieren zoals Tasmaanse tijgers.

De decennialange verwarring is veroorzaakt door een (later ingekleurde) zwart-wit video waarop een in 1933 gevangen genomen Tasmaanse tijger te zien is.

De nog bestaande diersoort die qua DNA het dichtst in de buurt komt van de Tasmaanse tijger is een buidelmuis.

De Tasmaanse tijger, ook bekend als buidelwolf, is een roofdier met een kop lijkend op een hond en met strepen op de rug.

Door gebruik van stamcellen van een dier dat er sterk op lijkt en met hulp van de CRISPR-technologie (het knippen en plakken van stukjes DNA die wel of juist niet gewenst zijn) zou er binnen tien jaar weer een Tasmaanse tijger geboren kunnen worden.

Een ingekleurde afbeelding van de laatst bekende overlevende Tasmaanse tijger, op basis van een foto uit 1933 van het National Film and Sound Archive of Australia.

Er worden dus flinke stappen gezet om de uitgestorven Tasmaanse tijger terug te halen.

Groot was dan ook de verbazing van onderzoekers toen ze ontdekten dat de Tasmaanse duivel daar heel anders over denkt.

Het onderzoek wijst namelijk uit dat de zwaarste Tasmaanse duivels doorgaans ook de meest kieskeurige eters waren.

Het onderzoek wijst uit dat slechts 1 op de 10 Tasmaanse duivels een breed dieet heeft en dus een echte generalist is die eet wat de pot schaft.

Het wijst erop dat deze Tasmaanse duivels niet eten wat de pot schaft, maar zich specifiek richten op voedsel dat ze ook echt lekker vinden.

Het zou kunnen betekenen dat de focus op bepaalde soorten voedsel ervoor zorgt dat de Tasmaanse duivels zwaarder worden.

In drie vorige duels met de Tasmaanse duivel won de Luikenaar maar één set en op de trage ondergrond ‘Am Rothenbaum’ ging het niet makkelijker worden.

De Tasmaanse duivels die deze week in een Australisch natuurreservaat zijn ontdekt, zijn amper een maand oud en lijken op kleine garnalen.

De Tasmaanse duivel zou op het Australische vasteland verdwenen zijn door toedoen van de dingo, een wilde hond die daar van nature voorkomt.

Hoezo gewond, volgens mij liepen die tasmaanse tijgers altijd zo.