Teofiel

Nu bestaat het toeval dat de foto's van de ribben van Teofiel, de schildpad, verwisselt wordt met Teofiel, de vader van Jommeke.

Door de harde taal die Teofiel er spreekt wordt Marie gevangengenomen door Dikke Springmuis.

Een spookt, dat op Teofiel lijkt, vertelt dat hij meteen terug naar huis moet gaan met zijn vrienden, of hij neemt ze allemaal mee naar spokenland.

Helaas voor Teofiel moet hij alsnog de politieadministratie doen, en geen buitendienst.

Maar in Sandwick is niemand te vinden, en Teofiel ook niet.

Teofiel achterna, met de schildpad aan boord, want hij is dusdanig wel ziek.

Teofiel en de dokter sluiten weer vrede.

Teofiel leest in een krant dat de Koningin van Onderland verdwenen is uit het rustoord.

Daar stelt men vast dat de schildpad, Teofiel, lijdt aan een fatale opeenstapeling van verschillende ouderdomskwalen.

Dan ziet Filiberke plots Teofiel in een spookachtige gedaante.

De dokter wordt op zijn beurt ook kwaad, en geeft Teofiel een stamp tegen zijn achterste, en wat blijkt?

Flip en Teofiel herinneren zich niets.

Hij zorgt ervoor dat Teofiel aan het werk kan als moppenverteller.

Tegen dat ze buiten zijn, regent het al. * Teofiel wordt verzorgd voor een pijnlijke rug en voelt zich plots weer fris.

Teofiel gaat dan samen met Marie op koopjesjacht.

Teofiel is razend en gooit de boemerang naar Jommeke.

Teofiel wil hem tonen hoe het echt moet.

Terwijl Teofiel op een konijn schiet, speelt Jommeke jachthond.

Tot slot ontvangen Jommeke, Flip en Filiberke een erelidmaatschap en medaille van het Wereldnatuurfonds voor hun inzet in het redden van de oude schildpad Teofiel.

Een dag later neemt Marie het werk van Teofiel over en lost alle problemen in geen tijd op.