Terloopsheid

Arkin was een acteur die complexe en tegenstrijdige kanten van een personage zichtbaar kon maken met de terloopsheid waarmee je door een catalogus bladert.

Die terloopsheid doet echter op geen enkele wijze afbreuk aan de schoonheid van de dames, waarvoor Israëls bewondering doorheen het hele werk voelbaar is.

Voor de fijnzinnige terloopsheid en de door merg en been krakende wanhoop van hebben de acteurs nauwelijks concentratie over.

Mede dankzij die terloopsheid komt de grote climax als een extra verrassing, zijnde het moment waarop de 'zeepbel' uit elkaar spat en zich in de oneindige ruimte verliest, om de weg vrij te maken voor de piccolo die het laatste woord heeft.