Termunten

Lees ook:- Zeehonden Termunten naar Pieterburen, Stellendam en Texel- 't Hart: 'Delfzijl kan de opvang in Termunten niet verbieden'- Hoe zit het ook alweer met de zeehondenopvang in Groningen?

Termunten - Zondag om half zeven is een vrijstaande woning aan de Dallingeweersterweg in Termunten in vlammen opgegaan.

De leeuwen komen uit het wapen van Termunten, met het enige verschil dat zij nu getongd en genageld zijn van keel, dit is de kleur van het veld van het wapen van Termunten.

Termunten De plaats Termunten telt 1 inschrijving in het rijksmonumentenregister.

Toen zijn partijgenoot Rudi Boekhoven eind 1976 het burgemeesterschap van de toenmalige gemeente Termunten opgaf om burgemeester van Veendam te worden, volgde Zijlstra hem in Termunten op.

De organisatie heeft de wand hier geplaatst, nadat hij eerst tijdelijk in Termunten stond.

Deze keer: Termunten/Termunterzijl in de gemeente Eemsdelta.

Het tweede gebied ligt rondom Termunten, waar een van de laagstgelegen gebieden van Nederland ligt.

Zoals bijvoorbeeld het volleybaltoernooi op de ijsbaan van Termunten.

Diezelfde geldautomaat zit op 8,8 kilometer vanaf Termunten en 8,5 kilometer vanaf Nieuwolda-Oost.

Eén van die witte vlekken is bij de kerk in Termunten.

Het is de bedoeling om een woning aan de Kenninckweg in Termunten uit te breiden tot kop-hals-rompboerderij.

Voor sommige inwoners van Termunten is dit dagelijkse kost.

Dallingeweer, de verhogingen in het landschap zijn de resten van een dorpswierde - Termunten - 20429994 - RCE.

De uitmonding liep vermoedelijk tussen de wierden van Groot- en Lutke-Termunten door.

Het vormde een zelfstandig dorp binnen het kerspel Groot-Termunten en had tot halverwege de vijftiende eeuw een eigen rechtstoel.

In 1883 (hetzelfde jaar dat de nieuwe kerk werd gebouwd) verkocht de kerk de school, meesterswoning en bijbehorende tuin voor 1200 gulden aan de gemeente Termunten.

Ook de profeet Jarfke (die elders Aapko van Termunten wordt genoemd) zou zich in Dallingeweer hebben opgehouden.

Op 15 april 1945 dachten de bewoners van Termunten en Woldendorp dat ze bijna bevrijd waren, enkele gedemoraliseerde Duitse eenheden trokken in wanorde weg naar Duitsland.

Alderts familie was er niet bij geweest op het gemeentehuis in Termunten, waar ze vol ontroering een paar maanden eerder 'ja' hadden gezegd tegen elkaar.