Theodoretus

Veroordeling Rond 439 greep Theodoretus opnieuw naar de pen, deze keer om Theodorus van Mopsuestia en Diodorus van Tarsus tegen Cyrillus van Alexandrië te verdedigen.

Anderzijds riep Theodoretus Nestorius op om de mariologische eretitel Theotokos, Maria als 'Moeder van God', te accepteren in plaats van vast te houden aan het als dubbelzinnig ervaren christotokos (Maria als 'Moeder van Christus').

Theodoretus beschrijft de gebeurtenissen vlak na Maron's dood: "De omwonenden raakten hevig met elkaar slaags in de strijd om zijn lichaam.

In dit werk valt Theodoretus Cyrillus en de concilievaders van Efeze aan op grond van apollinarisme; hij verdedigt er het christotokos als gelijkwaardig aan het theotokos.

Theodoretus' bemiddeling Het hierdoor ontstane conflict tussen Cyrillus van Alexandrië en Nestorius, patriarch van Constantinopel, kwam onder mee tot uiting in de twaalf Anathemata.

Theodoretus kwam tot de stelling dat de twee naturen van Christus een zelfstandige eenheid vormden, maar dat Christus niet in staat was tot lijden.

Tweede concilie van Constantinopel (553) In de 6e eeuw vaardigde keizer Justinianus I een edict uit, waarin Theodoretus samen met Theodorus van Mopsuestia en Ibas van Edessa postuum beschuldigd werden van heterodoxie.

In het jaar daarop sloot Theodoretus van Cyrrhus zich daarbij aan, waarbij er ogenschijnlijk voor altijd een eind kwam aan het nestorianisme.

Theodoretus van Cyrrhus en Ibas van Edessa waren door het Concilie van Chalcedon orthodox verklaard, en ook Theodorus van Mopsuestia was er niet veroordeeld.