Theropode in een zin

Phillips, J., 1871, Geology of Oxford and the Valley of the Thames. 529 pp Het betrof indertijd het meest volledige skelet dat ooit van een grote theropode was gevonden, en is nog steeds het meest complete van een grote Jurassische theropode uit Europa.

Het is een discussie die paleontologen al enige tijd bezighoudt, maar Steven Spielberg er niet van weerhield in zijn Jurassic Park-films te kiezen voor een liploos – en dus angstaanjagendere – versie van de theropode dinosaurus.

Nu theropode dinosaurussen een lip blijken te hebben, moeten we echter niet alleen ons beeld van bijvoorbeeld de herzien.

In het blad buigen ze zich over theropode dinosaurussen behorende tot de Alvarezsauroidea.

Maar wat ze echt bijzonder maakte, is dat ze – in tegenstelling tot de meeste andere theropode dinosaurussen die graag met beide voeten op de grond stonden – in bomen leefden.

Aan de onderzijde van het buigpunt steekt een klein, taps toelopend, driehoekig uitsteeksel naar voren en beneden; dit is sterker ontwikkeld dan bij enige andere bekende theropode.

Aangezien verder geen spinosauride materiaal uit deze aardlagen bekend is en Torvosaurus er de enige bekende theropode van voldoende omvang vertegenwoordigt, achtten andere onderzoekers dit onwaarschijnlijk.

Als de openingen in de elementen van de achterpoot correct geïdentificeerd zijn, vormen ze een unieke aanpassing: geen enkele andere theropode heeft een gepneumatiseerd dijbeen of scheenbeen.

Als theropode zal een deel van zijn voedsel uit prooidieren bestaan hebben.

Als theropode zal hij een vleeseter geweest zijn.

Benson denkt dat het wellicht een aparte soort kleine theropode vertegenwoordigt of anders het jong van een grote soort — niet noodzakelijkerwijs Megalosaurus.

Bij de provisorische preparatie daarvan in het veld bleek zich onverwacht een skelet van een nog onbekende theropode onder de sauropode botten te bevinden.

Bij een grote theropode had iedere achterpoot een kracht van vele tonnen en zou dus een kleine ankylosauriër in beginsel eenvoudig op de rug kunnen leggen.

Bloomington: Indiana University Press. pp. 167–190 Het probleem bij deze interpretatie is dat het niet helemaal duidelijk is waarom Tyrannosaurus eigenlijk een prooi zou willen vasthouden; het past niet in de theropode jachttechniek.

C.M. Sternbergs studie uit 1945 die liet zien dat Troodon niet identiek was aan Stegoceras, leidde ertoe dat het hele begrip Troodontidae als irrelevant verlaten werd, hoewel Lori Shano Russell het in 1948 nog als een theropode familie herdefinieerde.

Daarbij vonden ze talrijke fragmenten, ruim een duizendtal, van minstens drie individuen van een kleine theropode die ze dat jaar en de volgende twee veldseizoenen borgen.

Daarmee is de soort de grootste theropode die ooit in Brazilië is gevonden en een van de grootste theropoden in het algemeen.

De opeenhoping van exemplaren is de grootste die van enige theropode uit het Krijt is aangetroffen.

De reconstructie uit 2014 bevestigde dat in wezen, zij het dat de achterpoten voor een theropode opvallend klein zijn en de voorpoten juist zeer groot.

De status als theropode werd bevestigd door een Poolse herziening van zulke vondsten in 2014 en 2016.