Thomisme

Thomisme en neothomisme Thomas van Aquino Het thomisme is gebaseerd op de werken van de Italiaanse dominicaan Thomas van Aquino, die te Parijs en ook elders doceerde.

Hij wordt gezien als een van de grondleggers van het analytisch thomisme, hoewel die naam pas door John Joseph Haldane, veertig jaar later, bedacht werd.

In de roerige jaren zestig verflauwde de belangstelling voor het thomisme, vooral te Utrecht.

Met de heiligverklaring van Thomas erkende paus Johannes ook de validiteit en orthodoxie van zijn leer, het thomisme, dat later een enorme invloed op het theologisch denken van de katholieke kerk zou hebben.

Van alle kanten werden er vraagtekens gezet achter het denken van de Kerk, dat stoelde op het thomisme, de filosofie van Thomas van Aquino (ca.1225-1274) uit de bloeiperiode van de Middeleeuwen.

Als mediëvist stond Chenu een wijze van theologiseren voor waarbij men bijvoorbeeld niet enkel de theologie van het thomisme als bron van de kerkelijke leer bestudeert, maar die vooral in een historische context leert begrijpen.

Een vierde golf ontstaat halverwege de 20e eeuw als een reactie op het neo-thomisme.

In haar filosofie neemt het thomisme een belangrijke plaats in.

Werk Gilson begon het thomisme historisch te onderzoeken.