Thoriumreactoren

En Gen IV zoals thoriumreactoren komen te laat op de markt, want tegen de tijd dat die zijn uitontwikkeld, dan komen de eerste kernfusiereactoren ook op de markt.

Thoriumreactoren, ook wel gesmoltenzout-reactoren, zitten nu nog in de experimentele fase.

Toch zijn er amper thoriumreactoren, en dat is te danken aan de behoefte aan destructie die de wereldmachten na de Tweede Wereldoorlog dreef.

En ook heel veel investeren in onderzoek naar thoriumreactoren en kernfusie, en in het algemeen in onderzoek naar energieopwekking.

Ik dacht dat de FvD de thoriumreactoren de beste oplossing vinden voor het energievraagstuk.

Terwijl het er veelbelovend uitziet en zonder enig nucleair afval (wat bij de grote thoriumreactoren nog steeds aanwezig is).

Mochten thoriumreactoren in de toekomst echt aanslaan, dan zou er zelfs geld verdiend kunnen worden aan de winning en export van thorium.

Zo vinden de milieuorganisaties dat de ontwikkeling en onderzoek naar Thoriumreactoren geen zin heeft omdat dit te laat zou zijn.

Andere oplossingen zijn (gesmoltenzout-)thoriumreactoren om in de eerste plaats al geen afval te produceren.

De Europese commissie luister naar de Fransen als ware zij een knipmes: In 1999-2000 trokken onderzoekers de stoute schoenen aan en vroegen de Europese Commissie om geld om thoriumreactoren te ontwikkelen en te bestuderen.

Voor deze reden werd in de jaren zestig ook gekozen om kernenergie op basis van uranium te gebruiken in plaats van thorium, wat in de VS en Rusland de ontwikkeling van thoriumreactoren tijdelijk heeft stopgezet.