Tischendorf

Na enige onderhandelingen kreeg Von Tischendorf het kostbare fragment in zijn bezit.

Tischendorf reconstrueerde de tekst uit vier manuscripten en publiceerde deze in 1866.

Hij beheerde de nalatenschap van Tischendorf, na diens dood in 1874 en zette diens werk voort.

Je kunt hem zelfs de tweede pionier op dit gebied noemen naast Von Tischendorf.

Reizigers die vandaag de dag het Katharinaklooster bezoeken, vertellen dat de monniken daar het ontvangstbewijs dat Konstantin von Tischendorf hen gegeven heeft, in een lijst aan de wand hebben hangen.

Tischendorf situeert het in de 6e eeuw.

Tischendorf vulde de tekst aan en publiceerde die in 1855.

De 27e editie bevatte ook nog een tabel met verschillen tussen deze 27e editie en de 25e, Tischendorf, Westcott Hort, von Soden, enz., maar in de 28e editie is deze niet meer opgenomen.

Geschiedenis De codex werd gebracht van de Sinaï door Konstantin von Tischendorf in 1845 en 1853.

Het handschrift werd verzameld door Tischendorf en Kurt Treu.

Het verhaal hoe Von Tischendorf het manuscript, met het grootste deel van het Oude Testament en het gehele Nieuwe Testament vond, laat zich lezen als een roman.

Konstantin von Tischendorf vestigde zijn internationale reputatie, toen hij in 1843 de tekst van het Nieuwe Testament en in 1845 de tekst van het Oude Testament publiceerde.

Tischendorf's facsimile Unciaal 097 ( Gregory-Aland ), α 1003 (Soden), is een van de Bijbelse handschriften in de Griekse taal.