Tjader

In 1951 werd hij lid van het trio van vibrafonist Cal Tjader en speelde mee op het album The Cal Tjader Trio (Fantasy Records, 1953).

In 1966 werkte Tjader samen met Eddie Palmieri en maakten ze El Sonido Nuevo ("het nieuwe geluid").

Voor het eerst in zijn loopbaan werkte Tjader samen met bigbands en produceerde hij zelfs een lp met Aziatische ritmeschema's.

In 1950 verhuisde hij naar New York, waar hij speelde met latin jazz-groten als Perez Prado, Tito Puente en Cal Tjader.

In de regio trad hij op als Tjader Junior en stond hij bekend als een getalenteerd tapdanser.

Brubeck introduceerde Tjader aan Paul Desmond.

Dat Tjader in die tijd de vibrafoon in de latin jazz heeft geïntroduceerd is echter een misvatting.

Na het uiteenvallen van de band begonnen Tjader en Brubeck een trio, in de hoop meer werk te vinden.

Al vrij snel stapte Tjader uit Shearings band.

De band maakte meerdere albums met veel succes, waaronder Mambo with Tjader.

In New York City regelde bassist Al McKibbon een ontmoeting voor Tjader met een aantal Afro-Cubaanse big bands die werden geleid door Machito en Chico O'Farril.

In totaal nam Tjader vijf albums met hen op, waarvan La Onda Va Bien uit 1979 veruit het meeste succes behaalde.

Met z'n drieën gingen ze op zoek naar andere muzikanten en vormden ze het Dave Brubeck Octet, waarin Tjader drums speelde.

Moeilijke jaren Net als vele andere jazzartiesten leed Tjader onder de enorme hype rond de rock-'n-roll na 1970.