Tochtgenoot

Het maakt hem een ideale tochtgenoot in het huidige synodale proces, rechtstreeks in lijn met de ‘periferie’ waar paus Franciscus ons heenstuurt.

Morgen geven Tine, Jürgen en Christa antwoord op de vraag: Hoe probeer je zelf een tochtgenoot te zijn voor mensen in hun leven of in het geloof?

De precieze verwoording (met de schepping van de vrouw uit de man) verdient een feministische hertaling, maar het thema is wellicht herkenbaar: de mens die tochtgenoot is van een andere mens, van andere mensen?

U leest het goed: 13, geen 30. Want er is in het leven en dus ook op de fiets niets akeligers voor een tochtgenoot dan zich ter wille van jou te moeten inhouden.

We zullen tochtgenoten opzoeken of gaandeweg zullen we zelf een tochtgenoot wórden.

Wie als tochtgenoot gevraagd wordt op de geestelijke of spirituele weg van een ander, die wordt ook zelf bevraagd en aangesproken: wie ben jij en waar ben je op deze weg?

Mijn tweede beeld is een tochtgenoot.