Tolnay in een zin

De Tolnay (1986): p. 393. Volgens Ludwig von Baldass, echter, is de tekening van de hand van een niet zo bekwame navolger, en is deze samengesteld uit verschillende werken van Bosch.

De Tolnay meent in deze ‘Fontein van de Echtbreuk’ – zoals hij hem noemt – een halvemaan te herkennen, het teken van ongeloof.

Misschien had de schilder de volgende Bijbeltekst in gedachte: De Tolnay (1984): p. 13.

Volgens De Tolnay is het laatste een 'symbool van de kracht die zijn geloof in Christus hem verleent'.

Volgens De Tolnay ontbreekt het in de tekening aan ‘scherpte in de karakterisering van de gelaatstrekken’ en vertonen de plooien ‘pedante herhalingen’.

Volgens De Tolnay wijst de techniek op een Noord-Nederlandse meester.

Friedländer (1969): p. 61. Volgens De Tolnay is het hoofdthema van de Tuin der Lusten de ‘nachtmerrie van het menselijk bestaan’.

De Tolnay (1986): p. 351. Men gaat er tegenwoordig echter van uit dat de Indianapolis-versie net als die in Philadelphia door een navolger van Bosch geschilderd is.

Bosch-auteur Charles de Tolnay wijst erop dat het schilderij aan de onderkant is ingekort.

Bosch-auteur Charles de Tolnay ziet het als werk van een navolger en hij dateert het, op grond van de renaissancistische architectuur, omstreeks 1520-1525.

De Bruyn (2001): p. 53. Volgens Bosch-kenner Charles de Tolnay is deze voorstelling gebaseerd op een natuurobservatie, bijvoorbeeld een door insecten omzwermde lichtbron.

De Tolnay (1984): p. 33. Van dit witte monster is ook een tekening bekend, die zich in het Albertina in Wenen bevindt (zie Boommens ).

De Tolnay (1986): p. 360. Het drieluik is echter niet alleen wat voorstelling betreft aan Bosch toe te schrijven, ook de ondertekening zou voldoende aanleiding geven om het werk als origineel te beschouwen.

De Tolnay denkt dat het hier gaat om een kopie naar een verloren gegaan origineel.

Deze toeschrijving werd door Charles de Tolnay in twijfel gebracht.

Marijnissen (1996): p. 12. Volgens Bosch-kenner Charles de Tolnay is het compositieschema echter afkomstig van middeleeuwse afbeeldingen van het universum en de daarbij horende astronomische sferen.

Om aan te geven dat er iets niet klopt aan deze ‘dokter’ heeft de schilder hem een trechter als hoofddeksel gegeven – volgens Bosch-kenner Charles de Tolnay de ‘trechter der wijsheid’, volgens Bax een verwijzing naar bedrog.

Tolnay ziet in het landschap een aanzet voor zijn latere werkwijze, terwijl de compositie en kleur van de hoofdscène aansluiten of vroeg werk.

Volgens de kunsthistoricus Charles de Tolnay stamt de tekening uit de laatste periode van Bosch.

Volgens De Tolnay is het werk mogelijk door Duitse schilderijen beïnvloed, vanwege de boosachtigheid van de Christus omringende figuren.