Tonti

De motor van de V 50 was geen verkleinde versie van de zware twins, maar een heel nieuw ontwerp van Lino Tonti.

De V7 Sport was het eerste "echte" geesteskind van Lino Tonti.

Andrea Tonti is een vraagteken.

Na de wedstrijd ging Tonti voor onderzoek naar het ziekenhuis, waar de neusbreuk bevestigd werd.

Deze machines waren toermotoren in de geest van Carcano, maar Tonti had een raceverleden en zijn hart lag bij de sportieve motorfietsen.

Dit 75 cc machientje had al een viertaktmotor met dubbele bovenliggende nokkenassen en kreeg de naam LinTo (Lino Tonti).

Een "four leading shoe" rem had de naam nogal bijterig te zijn, maar Tonti slaagde erin zijn rem uitstekend doorseerbaar te maken.

Romolo de Stefani had een solide achtergrond op het gebied van motorfietsen; hij had bij Bianchi en Ducati gewerkt en hij haalde de voormalige Bianchi-ontwerper Lino Tonti naar Mandello.

Aan het einde van de jaren veertig huurde men ingenieur Lino Tonti in om de motorfietsen te gaan ontwerpen.

De naam "Paton" was samengesteld uit "Pattoni" en "Tonti".

In 1968 ging hij Lino Tonti (die ook jarenlang voor Aermacchi gewerkt had) helpen met de ontwikkeling van zijn LinTo tweecilinder racemotor, die was samengesteld uit twee Aermacchi Ala d'Oro 250 blokken.

In de jaren zestig en -zeventig bouwde Lino Tonti ook wegracemotoren met de naam "Linto".

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werkte Tonti als vliegtuigingenieur, waardoor hij veel kennis opdeed met moderne materialen die in vliegtuigmotoren werden gebruikt.

Tonti was intussen voor zichzelf begonnen.

Tonti zelf verhuisde met zijn gezin naar Varese en trad in dienst bij Aermacchi.

V7 recordmachine Na het ontslag van Carcano werd de verdere ontwikkeling van de V7 in de handen van Lino Tonti gelegd.