Toonaard

Daartegenover staat de meer tedere toonaard Es-majeur, die de pleidooien van zijn moeder om daar vanaf te zien vertegenwoordigen.

Dan zeg je de toonaard.

De toonaard is de bouw van een toonladder in een toonsoort (hier binnen het diatonische toongeslacht) op een absolute toonhoogte.

Dit met behoud van dezelfde akkoordgrepen: de top-kam wordt als het ware vervangen door de cejilla, waardoor de akkoordgreep van toonaard verandert.

Het lijtk erop dat de toonaard C-groot de overhand krijgt, maar er wordt steeds uitgweken naar Cis-groot en D-groot.

Na 1800 krijgen Hölderlins gedichten niet alleen een andere vorm, maar ook een andere toonaard.

Tot ieders verbazing wist Liszt muziekstukken al lezend van bladmuziek zonder enige moeite naar een andere toonaard te transponeren (bijvoorbeeld van C naar Cis).

De melodielijn: aritmisch gebliep en gepiep, wonderlijk genoeg in dezelfde toonaard.

En in dezelfde toonaard kan een oudstrijder, een vermoeide dichter, later verzuchten: 'Vrijheid..

Holz: "In welke toonaard?

Qua intonatie doet hij me denken aan Mike Patton (Faith No More), hij blijft veel hangen in dezelfde toonaard, maar bereikt daardoor een enigszins hypnotiserend effect.

De beperkingen (toonaard- gebonden en diatonisch) worden in de volksmuziek niet erg gevonden.

De toonaard van de hoorn staat in F of in Fa. Dat wil zeggen dat als de hoorn een fa speelt, dit in werkelijkheid een sib is.

Elke toonaard heeft een andere fluit nodig.

In die toonaard werden de gasten verwelkomd.

De toonaard wordt ondersteund door drieklanken.

Harmonieleer Met een gegeven toonladder wordt de toonsoort /toonaard van een ( tonaal ) muziekstuk vastgelegd.

Het is de parallelle toonaard van A majeur en heeft een tragisch karakter.

Het middendeel onderscheidt zich van de beide hoekdelen door verandering van toonaard of door concentratie op andere speelfiguren.

Het woordenboek Van Dale ziet de woorden toonaard en toonsoort als synoniem, en in de praktijk worden deze verwante woorden door elkaar gebruikt.