Torenspitsen in een zin

Variaties torenspitsen Er zijn verschillende variaties van torenspitsen en onderling zijn er verschillende combinaties mogelijk.

De in 1791 gebouwde helmvormige torenspitsen werden tijdens een grondige restauratie door Hermann Cuno in 1899 vervangen door spitsen.

Deze vorm ziet er voor torenspitsen sierlijker uit dan een volledig rechte torenspits en geeft een ingezwenkte vorm een ranker silhouet.

In de twintigste eeuw bood gewapend beton nieuwe mogelijkheden voor opengewerkte torenspitsen.

Op 22 maart 2020 raakte de kathedraal opnieuw beschadigd door een aardbeving, waarbij een van de torenspitsen afbrak.

Vanaf de heuvel heeft men een fraai uitzicht op de 'spires of Oxford', de ranke torenspitsen van de vele kerken van de middeleeuwse stad.

Terwijl hoge torenspitsen in andere wijken vanzelf de aandacht trekken, vallen ze hier in het woud van reusachtige banken en wolkenkrabbers in het niet.

Omstreeks 1500 werden er al traditionele torenspitsen vervangen door elegante peervormige bollen met open ornamenten, die later vaak dicht gemaakt werden.

De torenspitsen op de achtergrond zijn van de Heilige Jozefskerk, die in de 70-er jaren werd afgebroken.

De laatste gedaante In haar laatste gedaante was de Salvatorkerk een grotendeels tufstenen kruisbasiliek met een diep koor, een transept een kort schip en een westwerk met twee torenspitsen.

Het bekendst in het huidige Sint-Petersburg is hij echter vanwege zijn grote specialiteit, torenspitsen.

Het organische skelet van de torenspitsen van Antoni Gaudí van de Sagrada Família in Barcelona zijn een uitvloeisel van deze gotische tendens.

In dezelfde periode werden de gotische torenspitsen vervangen door piramidedaken.

In het westen rezen achter de veengronden de torenspitsen van Weesp en Amsterdam op.

Meest opvallend zijn de twee forse torens met hoge torenspitsen (bij Bellomonte ook nog met spietorentjes en een aparte dakruiter ).

Daarom zag men af van het herstel van de octogonale torenspitsen.

De barokstijl waarin beide bouwwerken zijn gebouwd is vrij weinig te vinden in de streek, het wordt gekenmerkt door de ui-vormige torenspitsen.

De centrale toren wordt bekroond met een piramidespits en de westelijke kruisarm eindigt in twee kleinere torens die ook piramidevormige torenspitsen hebben.

De enige kleuraccenten aan de witte kerk zijn de rode torenspitsen.

De lange slanke piramidevormige twaalfde-eeuwse torenspits op de zuidelijke toren van de Kathedraal van Chartres is een van de vroegste torenspitsen.