Toynbee in een zin

Van Rooy: En nog iets: historici als Arnold Toynbee schrijven toch ook dat beschavingen eerder sterven door zelfmoord dan door de agressie van de buitenstaander.

De eer voor de naamgeving van de vestiging: Toynbee Hall komt toe aan Henrietta Barnett.

De programma’s van de Toynbee Hall zijn zo populair dat zij het beginsel van de een-op-een benadering geweld aan doen, want dat is niet houdbaar als er honderden belangstellenden afkomen op een avondconversatie.

Hoewel zij waardering hebben voor wat Toynbee Hall te bieden heeft, wenden zijn zich ervan af en houden zij vast aan een leefwereld die door Barnett als inferieur wordt beschouwd.

Voor Polly Toynbee zijn de presidentsverkiezingen juist een reden om in The Guardian te pleiten om het gedweep met de VS te stoppen: Britain needs to make an emotional break.

Enkele jaren later richtte ze de Toynbee-Vereeniging te Rotterdam op.

In dit zeer gedetailleerd en complex werk bespreekt Toynbee het ontstaan, de groei en het verval van ca. 21 grote beschavingen in de wereld.

Zijn zorgen werden herhaald door Polly Toynbee, de columniste die vanuit haar buitenhuis in Toscane de wereld probeert te verbeteren.

Rond 1900 begon zij zich te interesseren voor vrouwenvraagstukken, onder meer door haar Toynbee-werk.

Toynbee vatte zijn visie samen door te verklaren dat het boek de Wealth of Nations en de uitvinding van de stoommachine de oude wereld vernietigd hadden en een nieuwe (wereld) geschapen.

Zo raakte hij betrokken bij de plannen om in Amsterdam, in navolging van de Engelse Toynbee Hall, een buurthuis te stichten.

Arnold J. Toynbee publiceerde bijvoorbeeld in 1917 'The German Terror in Belgium'.

Deze versie van Toad was echter van Amerikaanse afkomst, en heette in werkelijkheid Todd Tolensky in plaats van Mortimer Toynbee.

Economische geschiedenis Volgens Toynbee toonde de geschiedenis van de economie aan dat zogenaamde economische wetmatigheden in feite relatief waren.

In zijn waarschuwing dat de westerse beschaving mogelijk ten onder zal gaan klinken Arnold J. Toynbee en Oswald Spengler door.

Ook in België zijn eind negentiende eeuw een tiental door Toynbee geïnspireerde initiatieven tot stand gekomen.

Toynbee stelde dat beschavingen sterven door zelfmoord, niet door moord.