Treintype

Als spoorgerelateerde maxima per treintype variëren gaat de treinapparatuur natuurlijk uit van het maximum dat geldt voor de eigen trein.

De remwegafstand is de lengte van de remweg van het treintype dat het traagst of zwakst remt.

In 1962 werden ook de plannen voor een treintype E-II verworpen.

Maar omdat deze rem vaak meerdere problemen in combinatie met de luchtdrukrem gaf bij dit treintype, weigerden veel Franse treinmachinisten de rem te gebruiken.

Tot seriebouw van dit treintype is het niet gekomen.

De vrouw die met stip als meest irritante treintype uit de Metropeiling kwam, bevindt zich ook op het werk.

Iedere forens heeft wel een treintype dat hem of haar de haren rechtovereind doet staan.

De eigenschappen hiervoor zijn terug te vinden in aanvullende blokgegevens / treintype per bloktype (tijden) / leren remmen in onderhouden locmotieven.

Maar ook dit wordt een treintype van dezelfde fabrikant uit Bussnang in Zwitserland.

Natuurlijk, dat gebeurt door een combinatie van bloktype/treintype.

In 1901 begon in de eigen werkplaats van de Hochbahngesellschaft aan de Warschauer Straße de seriebouw van het treintype dat de passende naam A-I zou krijgen.

In 1987 werd de studie naar de mogelijkheid voor dit treintype afgerond, en in 1988 werd een prototype gebouwd om te kijken hoe men zou reageren op een dubbeldeks-TGV.

Bij Statens Järnvägar (SJ) is dit treintype als Y2 in gebruik.

Deze dienst werd uitsluitend gereden met het treintype VIRM.

Heerlen - Kerkrade/Aachen NS reed tussen Heerlen en Kerkrade ook met het treintype Plan V. Ook Veolia reed hiermee nog twee jaar na aanvang tot de Velios treinstellen arriveerden.

Tot de komst van de Buffel in 1998 werd met het treintype Plan X gereden.

Vanwege het grotere motorvermogen van dit treintype was koppeling met B-I-rijtuigen niet mogelijk.