Triadische

Bij Triadische soorten zijn de schaambeenderen en zitbeenderen vaak plaatvormig; bij latere soorten worden deze elementen langwerpig met een ingesnoerde schacht.

Een dergelijk afsterven van het weefsel is goed gedocumenteerd bij vormen uit het Jura en het Krijt, waar het bij respectievelijk 15 en 18% van de exemplaren vaststelbaar is, maar zeldzaam bij Triadische soorten.

Het ovale bovenste slaapvenster heeft een afgerond voorrand in plaats van de rechte afsnijding die typisch is voor triadische Theropoda.

Michael Benton suggereerde in 1983 een plantaardig dieet dat uit vrijwel alle grotere triadische bodemplanten bestond, zij het beperkt tot de energierijke delen, een selectieve voedselkeuze die mogelijk gemaakt werd door de smalle snavel.

Ook Peirce ziet het teken als een relatie, maar dan als een triadische: er zijn drie aspecten aan, en Peirce noemt die representamen, object en interpretant.

In 1920 zet hij het Triadische Ballet op en dat liet hij ook opvoeren in het Bauhaus, waar hij in 1920 was komen werken.

Qua metriek had de koorlyriek behoorlijk ingewikkelde schema's en strofenbouw ; over het algemeen triadische structuur: "strofe" + "antistrofe" in dezelfde maat + "epode" in verschillende maat, enz..

Volgens Fabio Marco Dalla Vecchia is ook de triadische Carniadactylus een campylognathoïdide.

Veel theorieën, zoals Dumézils triadische structuur, zijn achterhaald.