Troödontide in een zin

Paronychodon in engere zin zou dus het jong van een bekende troödontide kunnen zijn of van een onbekende troödontide.

Bepaalde kenmerken zou men echter juist bij tamelijk afgeleide, vrij hoog in de stamboom staande, vogels verwachten en zijn dan afwijkend en onderscheidend als Jinfengopteryx een troödontide is.

Het achterstuk van het surangulare is opvallend hoog voor een troödontide.

Het is echter ook erg robuust met een uiteinde dat 29% van de lengte meet, dubbel de typische troödontide proporties; dit uiteinde is ook nog eens breed, 2,5, ten opzichte van de kleinste diameter van de schacht.

Hoewel ze de troödontide status van Koparion bevestigen, verminderen ze juist daardoor het belang van de vondst die niet langer uniek is.

In 1928 vond Charles Mortram Sternberg vier kilometer van de plaats waar de Berry Creek in de Red Deer uitmondt, nabij het nu verdwenen Steveville, het fragmentarische skelet van een troödontide.

Tamarro is een middelgrote troödontide.

Bij elkaar resulteert dit in de slankste middenvoet die van enig troödontide exemplaar bekend is, jonge dieren inbegrepen.

Het is echter ook erg robuust met een uiteinde dat 29% van de lengte meet, dubbel de typische troödontide proporties; dit uiteinde is ook nog eens breed, 2,5, ten opzichte van de kleinste diameter van van de schacht.

Het is het meest volledige fossiel dat van een troödontide uit het Opper-Krijt bekend is; vooral de beenderen van het verhemelte zijn voor het eerst goed bewaard gebleven.

Daarbij werd ervan uitgegaan dat het een troödontide betrof.

De achterste staartwervels hebben een trog op de bovenkant en een wervelboog die groter is dan het wervellichaam, allebei typisch troödontide kenmerken.

De chevrons zijn dunne staafvormige elementjes, veel sterker gereduceerd dan bij enig andere bekende troödontide, die na de negende wervel verdwenen zijn.

Het tweede middenvoetsbeen is kort en slank terwijl het vierde langer en robuust is, een typisch troödontide proportie.

Het voorhoofdsbeen is tweemaal zo lang als breed en heeft bovenop de typisch troödontide lengtetrog.

In 1988 was het het meest complete skelet dat van een troödontide bekend was.

Meer naar voren ontbreekt een uitholling op het basisfenoïde, de recessus basisphenoidalis, ook weer een typisch troödontide kenmerk.

Saurornithoides was in 1923 de eerste troödontide waarvan een skelet gevonden werd De eerste die begreep dat het om theropode dinosauriërs ging, was Edward Drinker Cope in 1877.

Volgens sommige studies is dit echter geen troödontide maar een aviaal.