Troödontiden in een zin

Bij de allerachterste wervels is het bovenvlak iets hol maar een echte trog als bij andere troödontiden ontbreekt.

De achterrand van het voorhoofdsbeen is duidelijk gewelfd, een gevolg van de typische relatief grote herseninhoud bij de troödontiden.

De afhangende tubercula basilaria, de aanhechtingen voor de musculus rectus capitis anterior die het hoofd buigt hebben een V-vormige onderste punt zoals bij alle troödontiden.

De bolling zet zich helemaal door tot aan de zijrand terwijl bij andere troödontiden het bot hier iets omhoogkrult.

De harde eieren van troödontiden lijken sterk op die van moderne vogels in de zin dat ze sterk asymmetrisch zijn, ornamentering missen, drie lagen hebben en weinig poreus zijn.

De meeste bekende troödontiden leefden in jongere tijdsneden van het late Krijt.

De onzekerheid over hun precieze positie weerspiegelt het feit dat vroege vogels en de eerste troödontiden slechts in geringe details van elkaar verschilden.

De vroegste troödontiden waren vermoedelijk erg klein en leefden kennelijk in bossen.

De zone van het middenoor wijkt subtiel af van die van andere troödontiden.

Het prooticum toont nog een aangrenzende uitholling die het overblijfsel kan zijn van het gewrichtsfacet dat de vogels en troödontiden kenmerkt.

Op de buitenste zijde van het dentarium bevindt zich bij troödontiden parallel aan de tandrij een groeve voor de aderkanalen; bij Troodon strekt zich die relatief ver naar voren uit.

Troödontiden hebben typisch wel een arctometatarsale middenvoet.

Van verschillende troödontiden is een zeer uitgebreid verenkleed bewaard gebleven.

Ze hebben enkele kenmerken die typerend zouden zijn voor ook latere troödontiden zoals het bezit van een groot aantal nauw aaneengesloten tanden en een horizontale groeve voor de openingen van aderkanalen op de onderkaak.

Zoals bij alle troödontiden ontbreken ondersteunende interdentaalplaten aan de binnenzijde van de tandrij.

Zulke eieren zijn eerder aan troödontiden toegewezen.

De positie hoog in de stamboom zou volgens de beschrijvers betekenen dat er zich een trend tot het verkorten van de armlengte bij de troödontiden voordeed.

De oorspronkelijke diagnose door Osborn geldt tegenwoordig als totaal verouderd doordat de kennis over troödontiden sterk is toegenomen.

De praemaxilla, bij troödontiden toch al erg kort, is daardoor nog extra klein.

Alle analyses na 2007 wezen op een positie in de Troodontidae, soms samen met nog onbenoemde Mongoolse exemplaren binnen een eigen Jinfengopteryginae die een vrij basale positie in de troödontiden innemen.