Tromps

Gaandeweg krijgt Elfie Tromps ode aan het duistere iets wrangs.

Juist nu, wanneer onderzoeksjournalist Isabelle Orthel hem het deksel komt overhandigen van een beerput, begint Tromps daverende carrière in de oliebusiness te wankelen.

Die maatschappelijke opgang toonde zich ook in Tromps persoonlijke leven.

In juli werd tot een program besloten dat vrij nauw bij Tromps plannen aansloot, zij het dat er maar twee schepen per jaar zouden worden gebouwd.

Hoewel Hagen in de literatuuropgave wel Bart Tromps dissertatie over de sociaal-democratische beginselprogramma's van 1878 tot 1977 heeft opgenomen, blijkt nergens dat hij dit boek nauwgezet bestudeerd heeft.

Marian Douma, conservator van museum het Tromps Huys, slaat het boek Op zoek naar Vlielands verleden van D. Vermeulen (1979) op na.

Tromps beeld bleef in Amsterdam en is waarschijnlijk in de Tweede Wereldoorlog verloren gegaan.

Vanwege toekomstige patiënten én vanwege toekomstige Tromps.

Volgens Tromps weduwe Anneke, die voorop loopt tijdens de tocht, hebben instanties haar man onterecht geschorst, terwijl hij bekend stond als suïcidaal.

Tromps lessen waren in dichte walmen gehuld.

Hij raakte ervan overtuigd dat Tromp stiekem allerlei getuigen tegen hem had willen opzetten om van hem af te komen en dacht dat de zuivering van zijn naam ondanks Tromps optreden tot stand kwam.

Ondanks Tromps waarschuwingen had de Republiek het uitstel niet gebruikt voor het versterken van de vloot.

Tromps bevordering werd door de bevolking met grote vreugde verwelkomd.

Tromps familie werd beboet voor het pamflet en hijzelf op non-actief gesteld.

Dat de verhouding tussen de nieuwe bevelhebber en de vloot ernstig verstoord was, bleek al meteen toen de bemanning van Tromps oude vlaggenschip de Brederode weigerde De With aan boord te laten.