Troostmeisjes

Fictie of niet, steeds meer mensen raakten op de hoogte van het bestaan van de troostmeisjes, en de troostmeisjes zelf namen afstand van hun schaamtegevoel en toonden hun gezicht, en hun verhaal.

Amerikaanse president voor Hirosjima, Churchill voor Dresden, de Japanse president voor de troostmeisjes.

Ook wordt verteld over de ’Troostmeisjes’ in de Oost.

WOIII: en die dingen gaan plat of worden ge-rsynced na China en dan plat om huisjes te bouwen voor troostmeisjes en aanverwanten.

De ‘troostmeisjes’ waren tot aan hun dood getraumatiseerd, kregen nooit erkenning of compensatie, noch excuses.

Er zijn troostmeisjes in de pauze.

Alle VS vrouwen zijn "fair game", troostmeisjes.

Het geschil over genoegdoening voor de ‘troostmeisjes’ vormt een extra obstakel.

Die zijn ijzig te noemen vanwege conflicten over Koreaanse dwangarbeiders die tijdens de Tweede Wereldoorlog voor Japanse bedrijven werkten en Koreaanse troostmeisjes in Japanse militaire bordelen.

De Japanse prostituees, en dus de eerste troostmeisjes, die in de militaire bordelen bleven, namen na een tijdje vaak de taak van karayukisan, oftewel bordeelmanager, op zich.

Het bestaan van de comfort houses en troostmeisjes werd jarenlang geweerd uit het Japanse openbare leven en uit de geschiedenisboeken.

Het systeem van troostmeisjes betrof namelijk een misdrijf tegen de menselijkheid en "staten kunnen niet bij verdrag overeenkomen om een andere staat te ontslaan van de verantwoordelijkheid voor misdrijven tegen de menselijkheid".

In september 1995 werd voor het eerst ook internationaal erkend dat het systeem van troostmeisjes een inbreuk was op de mensenrechten.

De troostmeisjes schijnen daar geweldig te zijn.

De verkrachting door de Japanners van honderdduizenden zogenaamde ‘troostmeisjes’ is een gruwelijk voorbeeld van dit laatste.

Ze hebben daar echt niet als lieve moekes de te onthoofden gevangenen en de troostmeisjes onder de burka genomen.

Comfort women, troostmeisjes, zo heten de naar schatting tweehonderdduizend vrouwen die tijdens de Tweede Wereldoorlog door Japan werden gedwongen te werken als seksslaven voor militairen van het Keizerlijk Leger.

Eerder werden al standbeelden van troostmeisjes geplaatst voor de ingang van de Japanse ambassade in Seoul en het consulaat in Busan.

En nu, met het wegstemmen van president Park Geun-hye, komt ook de deal die zij achter gesloten deuren met Japan maakte voor financiële genoegdoening van voormalige troostmeisjes en hun families, onder druk te staan.

Het standbeeld voor de troostmeisjes lijkt nu de achilleshiel van dit akkoord.