Tsvetajeva in een zin

Beschrijving van een ontmoeting met Tsvetajeva in 1922, van de ontmoeting tussen Tsvetajeva en Achmatova in 1941.

Hij was in deze tijd ook van betekenis voor de ontwikkeling van de dichteres Marina Tsvetajeva Viktoria Schweitzer, Tsvetajeva.

Na de dood van Tsvetajeva, enkele maanden later, vroeg ze zich af hoe Tsvetajeva die ontmoeting beschreven zou hebben.

In dit essay wordt ingegaan op de keuzes waar een vertaler voor komt te staan bij vertaling van werk van onder anderen Tsvetajeva.

In Tussen iemand en niemand zijn onder meer opgenomen essays over de gedichten Nieuwjaarswens (Новогоднее) van Tsvetajeva en September 1, 1939 van Auden.

Zo werkte hij in deze tijd aan de basis van zijn beroemd geworden latere essays over gedichten van Tsvetajeva, Mandelstam, Achmatova, Auden, Frost, Hardy.

Nu had Tsvetajeva, die in praktische zaken heel onbeholpen was, reeds in Moskou en Praag een zeker vermogen ontwikkeld tot parasitair leven.

Tsvetajeva's 'Nieuwjaarsbrief' is een lang gedicht vol verwijzingen naar de werkelijke brieven aan en van Rilke, een briefwisseling in de tweede helft van 1926, de laatste zomer, herfst en winter die Rilke mocht meemaken.

Tsvetajeva zelf laat Anna Teskova weten dat zij de laatste vreugde van Rilke en zijn laatste Russische vreugde, zijn laatste vriendschap was.

Ze verbaasde zich er overigens over dat Tsvetajeva helemaal niets kon, niet schoonmaken, niet koken, niets.

Een onbevangen ontmoeting met Tsvetajeva was uitgesloten.

Joseph Brodsky, een van haar grootste bewonderaars, zet het onbegrip waarop Tsvetajeva stuitte in een literair-historisch perspectief door haar poezie te plaatsen tegen de achtergrond van het ineenstortende symbolisme.

Morgenmiddag worden, tijdens een theeceremonie gedichten voorgedragen van grote Russische schrijvers als Joseph Brodsky en Marina Tsvetajeva.

Tsvetajeva en haar zestienjarige zoon werden ondergebracht bij het echtpaar Brodelsjtsjikov, in een kamertje van acht vierkante meter.

Tsvetajeva had weinig begrip voor Pasternaks benarde positie.

WIE TSVETAJEVA'S poezie voor de allereerste keer onder ogen krijgt, en dat zijn er hier te lande dus velen, komt vermoedelijk voor een verrassing te staan.

De lijnen van Tsvetajeva overbruggen de ruimte en de tijd: uit 'Ik kus u - over honderden scheidende wersten heen’ volgt de regel 'Ik kus u - over honderden scheidende jaren heen’.

Met die late roman ‘Dokter Zjivago’ (1958) vestigde hij zijn wereldfaam maar in zijn vaderland zelf is hij toch vooral bekend gebleven als dichter, een grote naam naast die van Osip Mandelstam, Anna Achmatova en Marina Tsvetajeva, zijn generatiegenoten.

Wie Tsvetajeva in het origineel heeft gelezen, weet hoe ver verwijderd haar dynamische staccato versregels zijn van de serene taalmuziek van de symbolisten.

Ingredienten voor deze carte blanche zijn films, een vleugel, een actrice en humoristische gedichten van de Russische dichteres Marina Tsvetajeva.