Tuilerieën

Aanvankelijk waren de Tuilerieën een kasteel dat buiten de middeleeuwse stadswallen lag, aangelegd in de zestiende eeuw door koningin-moeder Catharina de’ Medici.

Grotere parken zoals de Jardin du Luxembourg of de Tuin van de Tuilerieën van het Louvre vallen niet onder het verbod.

Eenmaal zelf in Parijs beland moest ik ontdekken dat dat hek nog stevig op slot zat. Een met opwinding verbeide avond liep nogal eens uit op een kuise zonsondergangswandeling door de Tuilerieën.

De Luxemburgse Tuinen en de Tuilerieën Tuin zijn beroemd om hun standbeelden en prachtige bloemen.

Hidalgo onderzoekt daarnaast of de schaal van het olympisch vuur in de Tuin van de Tuilerieën kan blijven staan.

En als hij vertelt hoe Napoleon de herovering van de Tuilerieën door de royalisten belette, tekent hij tussen de kaarten en schilderijen een kanonnetje waarmee 'druiventrossen' met kleine kogels werden afgevuurd.

Daarnaast is de pose van de moeder van Bazille te vergelijken met die van de linker dame in het geel op Muziek in de Tuilerieën.

In het najaar van 1810 is de teruggave aan de katholieken door Napoleon in de Tuilerieën bevestigd.

Op 12 juni verliet Napoleon de Tuilerieën om de beslissende slag te voeren.

Wanneer de koning probeert van de Tuilerieën naar het kasteel van Saint-Cloud te gaan voor een uitje, wordt zelfs deze kleine verplaatsing tegengehouden door het bewapend tuig.

De galerijen van de Tuilerieën werden door kunstenaars gebruikt als atelier.

Echter bij het bereiken van zijn volwassenheid ging hij alsnog daar wonen en kwam in de Tuilerieën nog slechts als hij eens in Parijs wat te doen had.

Het gevolg was dat de koning toestemde, de Verklaring ondertekende en naar de Tuilerieën verhuisde.

Hij had een belangrijk aandeel in de Bestorming van de Tuilerieën (10 augustus 1792).

Hij kreeg erkenning voor het ontwerp van een Franse orde, voor zijn ontwerp dat het Louvre met de Tuilerieën moest verbinden en voor de reconstructie van Genoveva van Parijs (Genoveva voorgesteld als een vrijstaande kolom/vrijstaand beeld) te Parijs.

In 1664 kreeg hij de opdracht van Colbert om de Tuilerieën te verfraaien.

In augustus 1792 vielen de extremistische Sansculotten de Tuilerieën aan, brachten de Assemblée Nationale ten val en sloten de koninklijke familie op in de Tour du Temple in Parijs.

Na de plundering van de Tuilerieën in augustus 1792 kwam aan het licht dat sommige revolutionairen zich door de koning hadden laten betalen.

Nationale Conventie Koning Lodewijk XVI werd na de Bestorming van de Tuilerieën (10 augustus 1792) door de Nationale Vergadering afgezet, maar formeel bleef de monarchie bestaan.

Net als in zijn Muziek in de Tuilerieën probeert Manet door veel zaken wazig af te beelden de sensatie van snelheid en levendigheid nog te versterken.