Typesoort

Dit is echter niet de typesoort van het geslacht want Seeley stelde dat Rhamphorhynchus bucklandi tot Rhamphocephalus behoorde als een Rhamphocephalus bucklandi, maar koos geen typesoort uit de twee.

Behalve de typesoort Monoclonius crassus worden ook de overige monocloniussoorten tegenwoordig als nomina dubia dan wel nomina nuda, jongere synoniemen of eigen geslachten beschouwd.

Buiten de typesoort werden sinds 2003 dus geen valide andere soorten van Stegoceras erkend.

Carpenter meldde daarbij dat hij alsnog de publicatie gevonden had waarin, door Hulke in 1882, I. mantellii de typesoort gemaakt was zodat achteraf geconcludeerd moest worden dat de beslissing gebaseerd was op een dwaling over de status van I. anglicus.

Cistecephalus was een van de eerste genoemde dicynodont-geslachten en er zijn talloze soorten aan toegewezen, maar alleen de typesoort wordt tegenwoordig als geldig beschouwd.

Daarom benoemde hij dat jaar nog een nieuwe geslacht: Germanodactylus, waarvan Germanodactylus cristatus de typesoort was.

Dat O. simus de typesoort zou zijn, wordt niet algemeen aanvaard.

De studie bevestigde de geldigheid van 11 soorten, waaronderD. lacerticeps (de typesoort) en D. huenei (een Tanzaniaanse soort die later werd toegeschreven aan een ander geslacht, Daptocephalus).

De typesoort Amygdalodon patagonicus werd in 1947 benoemd en beschreven door Ángel Cabrera y Latorre.

De typesoort Elaphrosaurus Bambergi werd in 1920 door Janensch beschreven en benoemd.

De typesoort E. philotau werd in 1963 beschreven.

De typesoort Patagornis marshi is vooralsnog de enige soort in dit geslacht.

De typesoort Psittacosaurus mongoliensis is te herkennen aan een kleine driehoekige fossa antorbitalis en een opstaande rand van het prefrontale.

De typesoort Titanosaurus indicus werd in 1877 door Lydekker beschreven en benoemd.

De typesoort Utahceratops gettyi werd voor het eerst beschreven in 2010.

De typesoort van het geslacht is Sargassum bacciferum (Turner) C. Agardh, dat tegenwoordig wordt beschouwd als gelijkwaardig aan Sargassum natans (Linnaeus) Gaillon.

De typesoort Xenoceratops foremostensis is in 2012 benoemd en beschreven door Michael Ryan, David Evans en Kieran Shepherd.

Een V-vormig vorkbeen, een rechthoekige deltopectorale kam en een wat langere tweede handklauw tonen ook enkele exemplaren van de typesoort, hoewel de combinatie wellicht uniek is.

Eind jaren negentig begon men ook de traditionele soorten samen te voegen met als gevolg dat volgens sommige geleerden alleen de oorspronkelijke typesoort Allosaurus fragilis overbleef.

Elzanowski erkent naast de typesoort nog Wellnhoferia, A. siemensii en A. bavarica; de andere exemplaren wijst hij niet aan een bepaalde soort toe.