Typing

Voor- en nadelen Een belangrijk verschil tussen een taal zonder duck-typing en een taal met duck-typing is dus dat de eerste meer fouten kan ontdekken door middel van type-checking, dus tijdens het compileren.

Of, eerder dit jaar, typ-rpg-epos ‘Nanotale: Typing Chronicles’, dat je wilde klaviervaardigheden op de proef stelde.

Bij duck-typing komen fouten pas tijdens het draaien van het programma aan het licht, en niet noodzakelijk tijdens iedere uitvoering van het programma: er moet extra getest worden.

In Dart 2.0 is een "sound typing" systeem geïntroduceerd dat werkt door static-checking en runtime-checks toe te passen.

In een taal met duck-typing kijkt de compiler niet naar de klasse van het object, maar naar het object zelf.

Waar PHP al jaren vorderingen maakt op het gebied van typing etc heeft Javascript iets nodig als typescript om het ook maar een beetje werkbaar te krijgen.

Hun typing zorgt ervoor dat ze geen van allen zwak zijn voor Ground en Rock aanvallen.

Andere nieuwe features zijn de 'Photo Sphere'-camera, het vernieuwde toetsenbord met 'Gesture Typing' en de verbeterde implementatie van widgets.

Inferred typing Niet alle statisch getypeerde talen verplichten de programmeur om van alle variabelen en parameters expliciet te vermelden welk type ze hebben.

Safe en unsafe typing (veilige en onveilige typering) Een taal is type-safe als bewerkingen en type-conversies die tot een onveilige toestand leiden niet toegestaan zijn.

Bij duck-typing kijkt de compiler naar het object zelf, en niet naar de klasse (het type) waartoe het behoort.

Een compiler van een taal met duck-typing kijkt in het bovenstaande voorbeeld dus niet of de klasse Object een methode start() heeft, maar alleen of het object mijnObject een methode start() heeft.