Uitweidingen

De beste momenten van het optreden zaten verstopt in onverwachte uitweidingen.

Met een rode draad, uitweidingen, zijtakken, divagaties, meandert hij door zijn essays, die soms te lang zijn en te veel lijken op het rijgen van kralen.

Onder veel briljante uitweidingen meer, beschrijft hij dat hij op een stilteretraite gaat.

En zoals gebruikelijk op elke vraag eindeloos gezwets met gedraai en zinloze uitweidingen, stug volhouden tot de volgende interruptie.

De kracht van Pnin zou dan ook minder in de inhoud, maar meer in Nabokovs unieke, geroemde stijl en onconventionele humor zitten, die zich met name manifesteren in een aantal unieke taalkundige uitweidingen.

De roman is door al deze uitweidingen moeilijk te beschrijven.

De uitweidingen betreffen voornamelijk zaken die zich afspeelden voor zijn geboorte.

De vele poëtische uitweidingen tonen Lucretius als een dichter met een groot beeldend taalvermogen.

Het verhaal is identiek aan dat van Chaucer, maar Drydens versie is langer dan de originele tekst vanwege zijn poëtische uitweidingen.

Hij was berucht om zijn vele uitweidingen waardoor men soms door de bomen het bos niet meer kon zien.

Palmer moet vaak naar de lange uitweidingen van Ducky luisteren.

Daarvoor zijn er veel te veel lange uitweidingen over begrippen van Nietzsche en andere filosofen, voorafgegaan door alinea’s vol met reeeksen vragen waarop het antwoord vervolgens niet of moeilijk te vinden is.

Nummer één knipt drastisch in de uitweidingen over zelfs de kleinste bijrollen, de omwegen die de plot maakt om tot een punt te komen, en de weinig overtuigende seksscènes.

De klemtoon ligt nu – terecht – op de grote verhalende gedichten met sterk politieke inslag, waarin Heine zich overigens, net als in zijn proza, alle mogelijke uitweidingen permitteert.

Met al zijn uitweidingen en voetnoten heeft de roman veel van een uitdragerij in een provinciestad.

Het aantal uitweidingen in hun boek is ontelbaar - niet zelden vergeet je als lezer wanneer en waarom ergens een haakje is geopend voor pagina's lange 'bijzinnen', en soms lijkt de (her)aansluiting bij de hoofdzin ook niet meer helemaal logisch.

Het geniale aan het gedicht is dat het, het fantastische verhaal van Don Juan vertellend, alle mogelijke uitweidingen verdraagt, ze passen erin.

Maar ze lopen de lezer niet voor de voeten met onnodige uitweidingen en interne vakdiscussies.

Zijn beeldende werkwoorden en barokke adjectieven glijden vervaarlijk langs retorische bochten, maar dankzij humoristische pointes, bezielde uitweidingen en onverwachte ontknopingen weet de auteur de lezer uitermate goed bij de les te houden.

Althans, hoe het werk aan de lezer wordt voorgeschoteld, met minder theoretische uitweidingen en vooral toegankelijk voor een groter publiek.