Ulrichs

De zelfbenoemde totaalkunstenaar Timm Ulrichs, eerder begonnen aan een opleiding tot architect, maakte in 1961 zijn entree in de kunstwereld.

Net over de Duits-Nederlandse grens koestert Nordhorn al veertig jaar Der Findling, een naar Ulrichs’ lichaam uitgeholde zwerfkei waarin hij zich in 1981 even liet opsluiten.

Sindsdien is Ulrichs ‘ver weg van de geijkte kunstcentra onvermoeibaar blijven werken aan zijn encyclopedie van ideeën’, volgens het juryrapport van de Käthe Kollwitzprijs.

Ulrichs gebruikte daarvoor de drie vrijwel identieke badkamers in Haus Lange, een ontwerp van Bauhaus-architect Ludwig Mies van der Rohe.

Ulrichs had het idee om zijn lichaamsvorm uit te hollen in steen en zich daarin tijdelijk te laten opsluiten al geopperd voor de opening in 1979 van het Sprengel Museum in Hannover, zijn tweede thuisstad, naast Berlijn.

Dit kwam tevens tot uitdrukking in de Latijnse formulering waarmee Ulrichs homoseksualiteit probeerde te verklaren: anima muliebris virili corpore inclusa, letterlijk vertaald: een vrouwelijke geest in een mannelijk lichaam besloten.

Een aantal edelen in dienst van de hertog legden hun functie neer en Ulrichs vrouw Sabina vluchtte vanwege mishandelingen naar Beieren, waar ze bescherming zocht bij haar broers.

Ulrichs scenario's zijn verzamelingen korte verhalen met een open einde.

In 1864 begon Ulrichs met de publicatie van een reeks geschriften (uiteindelijk zouden het er twaalf worden) die zijn theorieën bevatten over 'uranisme', het woord dat hij bedacht voor wat wij homoseksualiteit noemen.

De twaalf brochures werden in 1898 door Hirschfeld heruitgegeven; daarna werd de erfenis van Karl Heinrich Ulrichs vergeten.

Het Pruisische deel van hun achternaam, von Moellendorf, werd in 1813 toegevoegd aan hun naam, toen de Pruisische veldmaarschalk Wichard von Moellendorff Ulrichs voorouders had geädopteerd.

Hij begint zelf een relatie met Ulrichs kleine zus Hertha.

Jérémie wordt geïntroduceerd als lid van Odds en Ulrichs klas maar hij heeft een jaar overgeslagen.

Ulrichs noemde zijn reeks boeken Forschungen über das Räthsel der mannmännlichen Liebe, en schreef ze aanvankelijk onder het pseudoniem Numa Numantius.

Enno had van de gelegenheid gebruikgemaakt om zijn zoon uit zijn eerste huwelijk, Ulrichs stiefbroer Edzard uit te huwelijken aan Frauwa.

Ulrichs gebruikte niet alleen een nieuwe term – 'uranisme' voor homoseksualiteit –, maar hij introduceerde ook een totaal andere zienswijze op homoseksualiteit dan voordien gebruikelijk was.

Ulrichs ging het erom zijn theorie vast te leggen waarmee homoseksualiteit verklaard kon worden, in het Latijn kort gezegd anima muliebris virili corpore inclusa, letterlijk 'een vrouwelijke geest in een mannelijk lichaam besloten'.

Ulrichs verbond met Maximiliaan, die inmiddels tot keizer was gekroond, werd nog verder versterkt door zijn huwelijk in 1511 met Sabina van Beieren, een nicht van de keizer.

Zeker is dat Kertbeny omstreeks 1864 met Karl Heinrich Ulrichs in correspondentie is geraakt.