Unrra in een zin

Hoewel de UNRRA benadrukte dat ze een onpartijdige internationale instelling was en geen Amerikaanse organisatie, kwam het gros van de UNRRA-stafleden en van de hulpgoederen die naar de Sovjet-Unie werden gestuurd uit de VS.

De UNRRA’s eerste hulpoperatie was het verdelen van noodhulp onder de burgerbevolking van Normandië dat na de geallieerde landing van 6 juni 1944, de bombardementen en de zware gevechten met de Duitsers in puin lag.

Hoewel de personeelsrangen van de UNRRA meer dan veertig nationaliteiten telde ‒ waaronder Nederlanders en ‒ kwamen ongeveer driekwart van de medewerkers uit de VS, Groot-Brittannië en zijn vele overzeese gewesten, Canada en Frankrijk.

Na de oprichting van de Organisatie van de Verenigde Naties in 1945 werd UNRRA als eerste humanitaire VN-instelling onder de nieuwe organisatie geplaatst.

Onder de vele hulporganisaties die in die context neerstreken zat de United Nations Relief and Rehabilitation Administration (UNRRA).

UNRRA had veel weg van een ‘humanitaire ’, in de zin dat de massale aankoop van noodhulpgoederen en logistieke diensten op publiek geld een forse impuls gaf aan de economie van de VS.

Voor de UNRRA was dit een moeilijke, omdat de stalinistische Sovjet-Unie en de Joegoslavische communisten vaak een nogal ruime interpretatie hanteerden van ‘collaboratie’.

De UNRRA verstrekte niet alleen goederen, maar bood ook het professionele medeleven dat niet van het geallieerde leger mocht worden verwacht.

Verder stopte de hulp van de UNRRA in de eerste helft van 1947.

Na de Tweede Wereldoorlog werkte zij in Duitsland mee aan een project van de UNRRA (United Nations Relief and Rehabilitation Administration) De nazi’s hadden kinderen bij hun ouders weggehaald om ze een arische opvoeding te geven.

Ook bij de verdeling van voertuigen die in Amerikaanse legerdumps aanwezig waren speelde de UNRRA een rol.

UNRRA was actief tot 1947 in Europa, en tot 1949 in Azië.

Het kamp werd in oktober 1945 overgedragen aan de UNRRA (vanaf 1947 aan de IRO).