Vaagtaal

Op uw ‘Mijn vaagtaal’ kon heel taalminnend Nederland ‘in zijn kracht staan’ door te stemmen op de vaagste vaagtaal.

Altijd maar weer dat gejengel dat seksisme moet worden aangepakt, altijd maar weer die arme scrum masters blamen, politici shamen om hun wollige vaagtaal – dat is toch kwetsend voor al die mensen die hun best doen?

Een goede centrale bankier moet op het ene moment vaagtaal beheersen en op andere momenten kraakhelder praten.

Vaagtaal ten top en helemaal niet kritisch.

Vaagtaal voor: kut, had geheim moeten blijven.

Als ik u een tip mag geven: Zo' n verhaal wordt natuurlijk geloofwaardiger met cijfers in plaats van alleen maar marketing-vaagtaal.

Het lexicon der vaagtaal bestaat uit een serie begrippen waarmee je de voetangels en klemmen handig omzeilt.

Onze woordenschat wordt steeds meer uitgehold en zal nog slechts resulteren in vaagtaal.

Na de vaagtaal van Ruud Lubbers uit de jaren tachtig en de gedepolitiseerde Paarse kabinetten erna – waarin besturen verwerd tot managen en problemen oplossen – is vanaf de eeuwwisseling ‘duidelijkheid’ het toverwoord, onder aanvoering van Pim Fortuyn.

Een hoop vaagtaal en weinig concrete verbeteringen voor de toegankelijkheid?

Zinsneden als “de lianen van de bureaucratische vaagtaal” of “geen morzel moreel besef” zorgen voor extra leesgenot.