Vaessens in een zin

De Daf van mijn vader, Thomas Vaessens, Uitgeverij Atlas Contact, Amsterdam.

De vader van Thomas Vaessens, bijvoorbeeld.

Thomas Vaessens, hoogleraar moderne Nederlandse letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam: “Ik ga geen letter anders lezen dan ik heb gedaan.

Vaessens, hoogleraar moderne Nederlandse letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam, schreef een boek over de eerste Europese auto met een automatische versnellingsbak.

De instroom is nu stabiel op een klein aantal", zegt decaan Thomas Vaessens tegen NU.nl. De zes opleidingen trekken minder dan 25 nieuwe studenten per jaar.

Wij vroegen het aan Toon Vaessens, een Belgische piloot bij TUI fly.

Dat zou zonde zijn, want het debat erover verdient het serieus gevoerd te worden, zij het wellicht op scherpere wijze dan Vaessens dat in De revanche van de roman zelf doet.

De Groene Amsterdammer – onafhankelijk weekblad sinds 1877De OnderzoeksredactieThomas Vaessens over zijn literatuurgeschiedenisLiteratuur draait niet om schrijvers.

Evenwel slaagt Vaessens er naar onze mening niet in om deze positie duidelijk genoeg uit te lijnen.

In zijn nieuwe studie De revanche van de roman werkt Vaessens zijn stelling uitvoerig uit.

Uit De Groene Amsterdammer van 8 april 2009 Uit het dossier Thomas Vaessens Gerelateerde artikelenDe mens is slecht.

Zo noemt Vaessens de smaakmakers in De revanche van de roman doorlopend ‘poortwachters’ en vertegenwoordigers van ‘de republiek der letteren’, wat een beeld oproept van een onneembaar bastion van Goede Smaak.

Bas Heijne, Thomas Vaessens, Hans Goedkoop, Renate Dorrestein, ik, u, wij willen als het op literatuur aankomt hetzelfde, en daarom zijn er uiteindelijk toch ook nooit écht grote meningsverschillen over welke schrijvers of boeken er wezenlijk toe doen.

Connie Palmen veegt in een reactie ook de vloer aan met Vaessens: ‘De literatuur hoeft niet bevrijd te worden uit welk universum dan ook, want de literatuur is vrij.

De hooggeleerde Vaessens ziet alleen nog een levensvatbare rol voor de literatuur weggelegd als die zich aan deze wetten van de marketing aanpast: die gedachte gaat er vanuit dat er in deze tijd alleen nog maar ruimte voor supermarktkunst is.

Het is niet niks wat Vaessens allemaal te berde brengt, ik vind dat het zo hoort van een net aangetreden hoogleraar Nederlandse literatuur.

Hij pakt Vaessens stevig aan.

Literatuurhoogleraar Thomas Vaessens is zich ook van dit veranderde cultuurlandschap bewust.

Schrijvers die zich niet aan Vaessens’ richtlijnen houden zijn verloren, voorspelt hij.

Vaessens benoemt deze onderscheiden wel, maar hanteert ze niet altijd even consequent.