Valentieschil

Het is energetisch het meest gunstig wanneer de buitenste schil, de valentieschil, bestaat uit twee of acht elektronen, naar gelang de plaats van het element in het periodiek systeem.

De informatie hierin is doorgaans gebaseerd op de electronische structuur volgens het model van Lewis (valentieschil, electronenparen, octetregel, etc.).

Als de valentieschil half bezet is (de kolom van koolstof) is zowel opnemen als afstaan van valentie-elektronen geen echte optie.

Dit betekent twee dingen: * de verschillende subschillen van de valentiesschil van silicium hebben een knoopvlak extra ten opzichte van de tweede schil, de valentieschil van koolstof.

Het koolstofatoom met de positieve lading heeft een sextet (dat wil zeggen zes elektronen) in zijn valentieschil en komt dus twee elektronen tekort om een stabiel octet te vormen.

In de scheikunde wordt het begrip hypervalentie gebruikt om te verwijzen naar de situatie waarbij atomen door het aangaan van chemische bindingen meer dan 8 elektronen op hun valentieschil bezitten en dus de octetregel overschrijden.

Overzicht De valentieschil van een element is vol en het stabielst wanneer hij acht elektronen bevat.

Al deze reacties hebben tot gevolg dat een elektronenpaar beschikbaar gesteld wordt, zodat het positief geladen koolstofatoom een octet in de valentieschil bekomt.

Grote liganden Liganden die veel ruimte innemen kunnen voorkomen dat een metaal zijn volledig aantal van 18 elektronen in zijn valentieschil kan opbouwen.

Voor de vierde periode is de valentieschil 3d4s4p (3d-obtalen uit de M-schil en 4s, 4p orbitalen uit de N-schil).