Vanghaak

Aan het einde van de schenen is een duidelijk zichtbare vanghaak aanwezig om de prooi te grijpen, waarna deze tussen de twee rijen stekels tussen scheen- en dijbeen wordt verankerd.

Hoewel dit protoype uigerust was met een vanghaak aan de achterkant, had het nog niet de opvouwbare vleugels die later ingevoerd zouden worden.

Onder de achterkant van het toestel zit de gebruikelijke vanghaak.

Tijdens de testlandingen op een vliegdekschip doken er problemen op met de vanghaak, na aanpassingen werd het toestel in het voorjaar van 1947 gecertificeerd voor deklandingen.