Veldentheorie

Dat zou dus eventueel suggereren dat het een veldentheorie van alles niet mogelijk is, hoewel dat uiteraard niet uitgesloten is.

Vanaf toen, echter, begonnen de meningen te veranderen —dankzij het werk in de renomalisatiegroep en de effectieve veldentheorie, en ondanks het feit dat de oudere generatie, zoals Dirac, hun kritiek nooit terugnamen.

Een moderne benadering gebaseerd op ijkinvariantie zorgt voor de link met klassieke veldentheorie (Yang-Mills-theorie).

Die ging verder dan de klassieke veldentheorie en verklaarde alle deeltjes als aangeslagen toestanden van allerlei velden.

In de effectieve veldentheorie, echter, is "renormaliseerbaarheid" een onaccurate benaming.

Schaalinvariantie tegenover hoekgetrouwe invariantie Aangezien een herschaling een hoekgetrouwe transformatie is, geldt dat elke hoekgetrouwe veldentheorie schaalinvariant is; het omgekeerde is niet altijd waar.

Volgens de theorie van de renormalisatiegroep is elke renormaliseerbare theorie een unieke limiet voor lage energie (een zogenaamde "effectieve" veldentheorie) voor een breed gamma aan hoge-energie-theorieën.

De niet-renormaliseerbare interacties in een effectieve veldentheorie worden snel zwakker als de energieschaal veel kleiner wordt dan de cut-off.

De theorie Enkele definities Elke veldentheorie van de deeltjesfysica is gebaseerd op zekere symmetrieën van de natuur, waarvan het bestaan kan worden afgeleid uit observaties.

Met deeltjes bedoelde Feynman objecten die zich langs zekere wegen voortbewegen: elementaire deeltjes van een veldentheorie.