Veldtheorie

De geografische veldtheorie kan worden beschouwd als een oplossing voor problemen bij het aantonen van verwevenheid tussen structuur en functie in een ruimtelijk systeem (bijvoorbeeld een regio).

Rummel introduceerde de sociale veldtheorie als een theorie van de sociale actie.

In 1979 promoveerde hij aan Radboud Universiteit in Nijmegen op een economisch-geografisch onderwerp met het proefschrift Telefoonverkeer en economische structuur in Nederland: een toepassing van de veldtheorie.

Bijdragen Na een proefschrift in de wiskundige logica deed Mac Lane zijn vroege werk in de veldtheorie en de waarderingstheorie.

De centrale notie van de veldtheorie is nu dat veranderingen in de structuur van de elementen, veranderingen in de vorm en de intensiteit van de interactie tot gevolg zal hebben en omgekeerd.

De essentie van de veldtheorie is voor Berry gelegen in de onderlinge afhankelijkheid van structuur en functie van een ruimtelijk systeem.

Deze zogenaamde velden worden binnen het rijk van de veldtheorie bestudeert.

Greer Wootten zag als belangrijkste tekortkoming in de veldtheorie van Berry, dat de overeenkomst van ruimtelijke systemen met de oorspronkelijke bedoelingen van Lewin niet altijd even duidelijk is.

Inspiratiebronnen De ontwikkeling van het begrip veld en de veldtheorie in de sociale wetenschappen is ten nauwste verbonden met het werk van Kurt Lewin (1890 1947).

De elektrische verplaatsing is een vectorgrootheid die een rol speelt in de elektromagnetische veldtheorie en ook in de Maxwellvergelijkingen een rol kan worden toegekend.

Er is echter ook een minder sterke betekenis van de term "veldtheorie van alles".