Venijn

Het venijn zit in de staart.

Het venijn zit hem altijd in de details.

Uit de galg; gooi dat venijn in het vuur.

Aanvankelijk een vrij kalme dag op de internationale obligatiemarkt, maar het venijn zat in de staart.

Gaat die nu met nog meer energie dan voorheen ook doen, komt goed allemaal, hij haalt het venijn er wel uit.

Het venijn gaat door en door en door en door en door.

Het venijn zit duidelijk in de staart met twee stevige aankomsten bergop.

Het venijn zit 'm uiteraard in het slinks toegevoegde woordje 'simpelweg', dat suggereert dat het een waarheid als een koe is dat het werk er logischer en dus beter van wordt.

Hij lijkt iemand te zijn die niet alleen bij VI maar ook thuis uitbundig plezier in het leven heeft, een man zonder kwade inborst, zonder het venijn waarmee Derksen zichzelf regelmatig verwurgt.

Hoe vroeger de wijn, hoe meer het venijn.

Nu begrijp ik ook die standaard kreet ‘Bier na wijn geeft venijn’.

Wijn na bier geeft plezier, Bier na wijn geeft venijn.

Daarin zit 'm het venijn.

Even leek het venijn nog in de staart te zitten voor Eupen.

Het échte venijn komt wellicht pas over een halfjaar.

Hij stond symbool voor het open, tolerante Nederland dat nooit heeft bestaan, en was een Europeaan die hiërarchisch denken met venijn en humor belachelijk maakte.

In deze ene scène, met dochtertje Walijne op de achtergrond, schuilt heel het onnavolgbare talent van Enklaar: menselijk, oprecht, maar ook met venijn en compassie.

Langzaamaan sloop er echter venijn in zijn woorden.

Maar daar gaat het nu niet om, maar om het fijne venijn in de laatste alinea.

Maar het venijn zat in de staart.