Verbeeldt

De hele nacht is sneeuw gevallen. 's Ochtends hebben de kinderen van het dorp een sneeuwman gemaakt. Een wortel verbeeldt zijn neus.

Je verbeeldt het je.

Je verbeeldt het je maar.

De Amsterdamse Kees, die opgroeit rond 1890 in een kansarm milieu, wiens vader tbc krijgt en sterft, die vroegtijdig van school moet om te gaan werken, verbeeldt zich heel wat.

De expositie verbeeldt dat dubbele gevoel.

Door de leegte zo neer te zetten, verbeeldt ze de ontworteling die is ingezet vanaf het moment dat haar grootouders in 1948 werden gedwongen te vertrekken.

Elk daarvan verbeeldt een vertrek in een kasteel en de andere drie tonen scènes uit het leven van de volwassen Caesar, steeds met een groepje mannen in overleg.

Het verbeeldt de ligging van Flevoland onder zeeniveau, met twee muren die in elkaars verlengde liggen over een afstand van 600 meter.

Het wedstrijdstuk verbeeldt de interactie tussen dood en leven.

Hiermee verbeeldt Dumon Tak haar eigen grote verdriet.

Hij verbeeldt haar aan aids gestorven vrienden.

Hoogesteger verkent en verbeeldt in haar werk de altijd aanwezige spanning tussen cultuur en natuur.

Met het raamkunstwerk What I stand on van kunstenares Anouk van Zwieten verbeeldt zij op eigen wijze het coalitiethema ‘Goed leven binnen de grenzen van de aarde’.

Tijdens de voorstelling verbeeldt een scène haar eigen pijnlijke achtergrond van huiselijk geweld op niet mis te verstane wijze.

Wout Weghorst verbeeldt die realiteit als geen ander.

Zo opzwepend dat ik ook zin kreeg om fallussen tot pulp te slaan, of liever gezegd, zin kreeg in wat deze handeling symbolisch verbeeldt: op radicale wijze het patriarchaat omverwerpen.

Bij Dettar gaat het om bewustwording die ze verbeeldt met middelen ontleend aan de Arte Povera.

Campert, zuinigjes, alsof het levenselixer rode wijn hem eerder een verbale rem bezorgde dan een spitse acceleratie, zei iets als: jullie wielrenners dichten zonder pen, en doen wat de dichter zich verbeeldt.

Dat verbeeldt het fragment van de film’ The Square’ waarin een culturele elite wordt geconfronteerd met een performance artist die overgaat tot geweld – de zaal kijkt het lang aan, tot een vrouw bijna verkracht wordt.

En niet in de laatste plaats: hoe verbeeldt Bailly het geluid van een theeservies?